01-11-08

pff té moe

...

en niet zomaar! Ik ben 3 maanden thuis en ik heb er nog niets van gemerkt...

Vandaag was zo'n slechte dag ... zo moe ondanks goed nieuws, fijne kinderen, een fantastische man... een slechte nacht ja dat wel met geen oog dicht, een glas wijn als slaapmiddel, een zieke dochter in de nacht maar toch...

CVS .. ik wil er niet aan denken dan is de uitleg van de medische adviseur "minder" gewoon effekes nen burned out... pff je zou van minder moe worden maar toch:

Ewoud zijn diagnose, 't gevecht met de rechtbank voor verhoogde kinerbijslag, 't vlaams fonds aangaande een handicap of niet, heroverwegingcommisie ten volle, GON begleiding verkrijgen voor 't minimum van 2 jaar en hopen dat dit zwaar genoeg is voor de rest van zijn schoolse carriëre, heroverweging voor zijn aangepaste tafel en stoel, Lie die start in een nieuwe school met zorg, zorg zoekende ouder binnen een school en meedenken in ouderraad en schoolraad, Saar die een zelfmoordpoging onderneemt, de stress hierbij, 't verdriet, 't gevoel van tekort tekomen, DGGZ inschakelen en heel confronterend zijn, Mare die haar onthaalmama verliest in het ziek-zijn van haar eigen dochter, een vervangster zoeken, een heel goede en intieme vriendin die verkiest te verdwijnen uit ons leven zomaar zonder dat we het voelen aankomen... en ik mis haar ZO INTENS!
Mare die noodgedwongen naar 't school vertrekt en waar wij ons niet goed bijvoelen kon ze maar nog eventjes bij Martine zijn die zo haar kindjes door en door kent...
Gefrustreerd door de computers die nog niet meewillen in het kunnen kunnen voor de kinderen zoals spraak technologie, verkregen rechten op de school die afhankelijk zijnvan de goodwill van elke leerkracht... Na 7 jaar weet de omgeving nog steeds niet van de allergie van onze Ewoud aangaande o.a chocolade en speculaas - ook al wordt dit elk jaar gezegd bij het begin van het schooljaar -

nen baas waar je 200 % voor werkt en een dienst uitwerkt tot de 2de grote van Vlaams Brabant en gestart als een super kleine dienst ... 24 op 24  permanentie voor je mensen terwijl de overheid met moeite 28 uur betaalt maar na 3 maanden vraagt hij nog steeds niet hoe het gaat... Of hoe het met de komende inspektie zal gaan....

En dan sta je op na een nacht in je bed... en denk je ben ik gaan liggen of niet ? Heb ik wel geslapen? Waar is mijn ENERGIE naar toe? Ik ben OP, doodop....Ik kan niet meer, niet meer verder, NIET meer...

alles zuigt me leeg en waar moet ik me herbronnen? Ik ben op...

Help, help me...

IK WIL TERUG LEVEN!!!

20:25 Gepost door Moekemama in Algemeen | Commentaren (9) | Permalink | Tags: doodop, moe, cvs, verdriet, school, leeg, energie, niet, herbronnen |  Facebook | |

Commentaren

Niet opgeven ! Hey, volhouden hé. Na regen komt zonneschijn en je geraakt die moeilijke periode ook wel weer door. Er zijn nog zulke leuke kleine dingen om van te genieten.

Gepost door: stefanie | 01-11-08

Eventjes weer gas terug nemen het kan niet gemakkelijk zijn, je hebt serieus je deel gekregen in miserie!
Neem het er eens een dagje van voor jou alleen?
Kan dat? Doe het dan maar!
Een verwendagje voor jou alleen!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 01-11-08

Mss een kleine raad ? Nog niet zo lang geleden voelde ik ook al mijn energie wegglippen. Ik heb dan voor mezelf een lijstje gemaakt (echt waar) welke taken, dingen, etc ... belangrijk of minder belangrijk waren. De minder belangrijke dingen heb ik met veel moeite op de lange baan geschoven. Ik weet het, het is niet gemakkelijk en zeker niet als je zoveel meemaakt om door het bos de bomen te zien, maar geloof mij : je zult er komen. Voor zolang ik je nu al ken, ben ik daar echt van overtuigd. Je bent altijd welkom met gelijk welke vraag of daad ....
Groetjes
Maureen

Gepost door: Maureen | 02-11-08

Toch proberen om in elk negatief ding iets positiefs te bespeuren. Laat je begeleiden door een goede vriend(in). Sterkte!

Gepost door: nana | 03-11-08

Volhouden hoor.... je mag je niet klein laten krijgen... al lijkt die berg zo hoog, toch zal je de top bereiken... moed houden....
Groetjes....

Gepost door: anita-angèle | 04-11-08

jah wat moet ik daarop zeggen? Het zijn niet altijd even makkellijke dingen om op te lossen hé.
Beetje bij beetje en op een dag kom je er wel door, en soms eens heel goed uithuilen om er weer tegenaan te gaan.
Kop op, zoek eventueel professionele hulp voor jezelf!

Gepost door: Patsy | 05-11-08

Hey Ik hoop dat je snel weer beter bent. Ik wens je nog een fijne donderdag avond.

Gepost door: martin | 06-11-08

Het leven kan hard zijn,
met vallen en opstaan.
Het voordeel is na
het vallen staat men op !
Doe er een schepje lach erbovenop
en trek je omhoog, we zullen helpen duwen !
"Een dag niet gelachen is een dag niet geleeft"
Wedden dat je even glimlachte.
Gr.
P-TER

Gepost door: P-TER | 10-11-08

Hey Ik hoop dat je er weer snel bovenop bent. Ik wens je nog een fijne dinsdag.

Gepost door: martin | 25-11-08

De commentaren zijn gesloten.