29-11-08

1 maand stilte

zoveel deugd, zoveel terug ontdekt en gevonden...

Gestart met medicatie tegen pijn en ook tegen de zwartgallige gedachten: jawel anti-depressieva.

Maar het werkt!!!

Opstaan en na een pil geen pijn meer, terug kunnen lachen, wat oppervlakiger leven, dingen naast me neerleggen, energie krijgen en terug mijn leven wat in de hand krijgen..... schitterende pillen!!!

Grappig is wel dat ik na een uur inname begin te beven, dronken ben zonder alcohol en dingen vergeet en ze soms drie keer vertel én zelfs met evenveel enthousiasme vertelt mijne Karel... hihi

De Kinderen daarentegen verdenk ik ervan dat ze misbruik maken van mijn "vergeetachtigheid"... hihi zo zou ik zelfs al een fuif hebben toegestaan aan mijn grootste maar mij zegt het niets, echt niets meer.

Ik begin zelfs terug aan werken te denken zonder in paniek te geraken van hoe moet ik dit redden...

Dus ik zal er wel komen maar wel stap voor stap!

Ik ben op weg!

Vooruit%20kijken%20(691%20x%20864)

 

01-11-08

pff té moe

...

en niet zomaar! Ik ben 3 maanden thuis en ik heb er nog niets van gemerkt...

Vandaag was zo'n slechte dag ... zo moe ondanks goed nieuws, fijne kinderen, een fantastische man... een slechte nacht ja dat wel met geen oog dicht, een glas wijn als slaapmiddel, een zieke dochter in de nacht maar toch...

CVS .. ik wil er niet aan denken dan is de uitleg van de medische adviseur "minder" gewoon effekes nen burned out... pff je zou van minder moe worden maar toch:

Ewoud zijn diagnose, 't gevecht met de rechtbank voor verhoogde kinerbijslag, 't vlaams fonds aangaande een handicap of niet, heroverwegingcommisie ten volle, GON begleiding verkrijgen voor 't minimum van 2 jaar en hopen dat dit zwaar genoeg is voor de rest van zijn schoolse carriëre, heroverweging voor zijn aangepaste tafel en stoel, Lie die start in een nieuwe school met zorg, zorg zoekende ouder binnen een school en meedenken in ouderraad en schoolraad, Saar die een zelfmoordpoging onderneemt, de stress hierbij, 't verdriet, 't gevoel van tekort tekomen, DGGZ inschakelen en heel confronterend zijn, Mare die haar onthaalmama verliest in het ziek-zijn van haar eigen dochter, een vervangster zoeken, een heel goede en intieme vriendin die verkiest te verdwijnen uit ons leven zomaar zonder dat we het voelen aankomen... en ik mis haar ZO INTENS!
Mare die noodgedwongen naar 't school vertrekt en waar wij ons niet goed bijvoelen kon ze maar nog eventjes bij Martine zijn die zo haar kindjes door en door kent...
Gefrustreerd door de computers die nog niet meewillen in het kunnen kunnen voor de kinderen zoals spraak technologie, verkregen rechten op de school die afhankelijk zijnvan de goodwill van elke leerkracht... Na 7 jaar weet de omgeving nog steeds niet van de allergie van onze Ewoud aangaande o.a chocolade en speculaas - ook al wordt dit elk jaar gezegd bij het begin van het schooljaar -

nen baas waar je 200 % voor werkt en een dienst uitwerkt tot de 2de grote van Vlaams Brabant en gestart als een super kleine dienst ... 24 op 24  permanentie voor je mensen terwijl de overheid met moeite 28 uur betaalt maar na 3 maanden vraagt hij nog steeds niet hoe het gaat... Of hoe het met de komende inspektie zal gaan....

En dan sta je op na een nacht in je bed... en denk je ben ik gaan liggen of niet ? Heb ik wel geslapen? Waar is mijn ENERGIE naar toe? Ik ben OP, doodop....Ik kan niet meer, niet meer verder, NIET meer...

alles zuigt me leeg en waar moet ik me herbronnen? Ik ben op...

Help, help me...

IK WIL TERUG LEVEN!!!

20:25 Gepost door Moekemama in Algemeen | Commentaren (9) | Permalink | Tags: doodop, moe, cvs, verdriet, school, leeg, energie, niet, herbronnen |  Facebook | |