05-01-09

1 ste werkdag

na 5 maanden thuis...

Ik start met akkoord van de medische adivseur deeltijds nl 12h30 ga ik werken gedurende twee maanden en dan gaan we zien hoe het gaat!

Ik ben er wat bang van... deze job in 12h30 is niet haalbaar; je neemt hem mee naar huis omdat het over leven gaat, over mensen, kinderen...
Zo weet ik sinds vandaag ook dat een van mijn onthaalmoekes die genezen was verklaard van longkanker hervallen is... Mijn hoofd tolt ervan en we wachtten nog op verder nieuws.

Veel moekes zullen heel wat te vertellen hebben en zal ik de kindjes nog herkennen?

Mijn collega's hebben heel wat op zich genomen om alles goed te laten verlopen en ik zou ze graag een pluim geven daarvoor...

Mijne Karel die zoveel moeten verdragen heeft en nu de druk van het werk er nog bij da's véél zeker daar ik met echt nog niet goed voel. Weet je dat ik tot de middag slaap? Elke dag en dan nog doodmoe ben? Onvoorstelbaar niet hé? Om 22 uur val ik al in slaap in de zetel maar dan heb ik eerst nog een dutje gedaan over d middag... Moest ik niet beter weten ik zou zeggen dat ik zwanger ben...hihi dat zou het toppunt zijn!

Enfin ik ga er proberen zo goed mogelijk in te vliegen en we zien wel waar we uitkomen niet... we zijn terug op weg.

Dit is een van mijn lievelingsschilderijen die ik hem mogen bewonderen in Parijs met Karel toen we een uitje hadden voor onze Mare is geboren.
Claude Monet - De ekster

bm-pf717

Commentaren

Kalm aan hoor meid! Niks invliegen, als het niet gaat, dan gaat het niet, punt!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 05-01-09

Hey Doe het rustig aan. Ik wens je nog een fijne dinsdag.

Gepost door: martin | 06-01-09

soms heeft een mens ne serieuze break nodig. Vrijdagmorgen komen de creatieve foto's. Maar nog veel te leren hoor, maar oefening baart kunst hé ;-)

Gepost door: Patsy | 07-01-09

Hallo een hele goede morgen...
En??? hoe zijn die eerste dagen verlopen??? alles OK???
Heel veel lieve groetjes en een prettig weekend.

PS: sorry dat ik niet vaker een reactie nalaat (ik kom wel regelmatig eens piepen), maar mijn vingertoppen zitten in een stom verbandje (nagels breken en vormen kloven tgv de behandeling tegen dat monstertje) en dan moet je maar eens proberen te typen, moeilijk hoor!!!!

Gepost door: anita-angèle | 10-01-09

zomaar Proficiat Ann, wij zijn fier op jou en op jouw Karel die je door dik en dun heeft gesteund om maar van de kinderen te swijgen: zij hebben er tenslotte ook het beste van gemaakt.
Geniet van je "weer op weg zijn" en als je ons nodig hebt, weet je ons wel te vinden.
Met dikke, welverdiende knuffels, voor iedereen.
Tati

Gepost door: Tati | 10-01-09

De dagen vliegen voorbij,
hopelijk is alles naar wens verlopen.
Mijn tijd komt ook nog,
maar daar moet ik mintsens nog
een maand voor wachten als er niets tussen komt.
Bedankt voor het duwtje !
Gr.
P-TER

Gepost door: P-TER | 14-01-09

De commentaren zijn gesloten.