17-09-09

hectisch!!!!!

ja dat kun je wel zeggen:

overschakeling van Mare naar een ander bijschool naar derde kleuterklas. Komende van 14 kleuters over de drie kleuterklassen naar 28 kleuters in een derde kleuterklas in een geheel van 300 kinderen! Je zou van minder het druk vinden niet?

Ewoud naar het eerste middelbaar: mét de trein en daardoor thuisbegeleiding in het trajekt gedurende de vakantie maar ook in het begin van het schooljaar, reorganisatie van zijn spullen, klas, bank, kast in de school, pc die geïntegeerd wordt, voorstelling klasseraad, nieuwe gon-juf, aanpassing van pc en software en dit buiten de gewone wijzigen... Ondertussen lopen ook de onderzoeken op het centrum voor ontwikkelingsstoornissen waar we een halve dag in de week naar toe moeten...

Lieze en Saar hebben een zelfstandige start genomen maar profiteren van hun vrijheid nl een trein later nemen en als mama niet thuis is vragen of ze bij een vriend mogen een film gaan bekijken terwijl op hen gerekend wordt om te babysiten op Mare daar we ouderkontakt hebben voor haar. Dan maar gezellig alleen gaan, ieder koppel zien verschijnen en spijt hebben dat hij er niet bij is... tsj wat doet ne mens dan: helpen met inschenken en afruimen natuurlijk.

Als je dan thuis komt; 't kot nog in dezelfde staat als 4 uur voordien, twee oudsten die niet thuis zijn ( 't is wel al 11h30!!!) en je dan kort reageert op je man die in de zetel languit ligt.... Karel zijn de meiden nog niet thuis dan weet hij niet hoe laat maar 't zal wel in orde zijn als dirk ze brengt tussen 23 en 23h30!!!!!  En dat hij dan klaagt dat hij niet kan gaan slapen want hij weet niet wanneer ik thuis kom!!! Ik ben gaan luisteren en helpen voor onze dochter!!! pff oke tot daar aantoe maar als je grote dochter aan hem vraagt waarom is mama boos en hij zegt ik weet het niet dan ontplof ik hoor!!!! Met tranen natuurlijk...

Als karel dan antwoord dat ik boos ben omdat ik de afspraken niet gemaakt heb met de kinderen antwoord ik heel ludiek: beneden slapen is veel aangenamer....Ik slaap beneden is het hekken van den dam en: geen kus en geen slaapwel...

't zal wel aan mij liggen zekers? ik die geen afstand kan doen en overwerkt ben... maar ze vergeten dat ik nog thuis ben met ziekteverlof!

Als Griet Dewitte dan tijdens ons testing naar motoriek verteld dat ze zo fier is in de vooruitgang die wij ouders gemaakt hebben in onze zoektocht en in het verkrijgen van extra mogelijkheden, in het oprichten van zorgouders en het helpen van elkaar, het pioneerswerk .... mijn huisgenoten zien dit echter niet en of ze het appreciëren ? ik weet het niet maar ik word er alleen maar moe van..

Gelukkig verklaard Ewoud in de auto dat hij geniet van de hulp maar ook van het samen-zijn en het samen zoeken....

Waarom ziet de rest van het gezin dit gevecht niet en de kracht die het me kost? Waarom willen ze alleen maar meer hun ding doen zonder te kijken naar de anderen.... Waarom mag ik niet zijn wie ik ben: moe gevochten maar ik moet vechten anders is er geen toekomst ! Waarom zien ze dit zo ik-gericht !! Waarom zo ?! Waarom ik ?! En ik waar pas ik in dit plaatsje?!

Effekes een dipje dus.... Maar 't al bijna licht en dan ziet de wereld er al heel anders zijn!

grjts van een nachtuil

 KARELcover

 

De commentaren zijn gesloten.