19-09-09

Met een rolstoel aan

het strand mét je hele klas...

Waauw: ik was zo blij dat we hem daar voor een half dagje konden krijgen!

Ewoud had een originele bedacht: god had hem meegenomen en hem laten vallen en daardoor zat hij in zijn rolstoel. Alle kinderen waren zo blij om hem te zien en hij heeft bijna niet moeten rijden: iedereen wou hém duwen!

Wat een fijne sfeer: als mama waren we evenzeer welkom. Toch verhuisd naar een cafetaria voor het maken van verslagen... pff en me verwennen met een ajuinsoepeke.

Tegen 14h30 waren we terug thuis: moe maar blij.

Ewoud heeft 2 borden frieten gegeten en 't smaakte verrukkelijk.

Op de terugweg waren we aan 't genieten van de jaren 80 muziek en babbelden we volop...

En dan plots: mercie mama je hebt vandaag wel superveel gedaan voor me terwijl je het zo druk hebt op 't  werk en thuis...

En daar zat ik met een smile tot over mijn oren recht naar mijn hart: dit deed zoveel deugd!

 Neen deze is het niet geworden... hihi

 

20:00 Gepost door Moekemama in Liefde | Commentaren (2) | Permalink | Tags: zee, oostende, strand, hart, welkom, frieten, smile, oren, rolstoel, ajuinsoep, mercie |  Facebook | |

Commentaren

ik ben wat bezoekjes aan het brengen en was nieuwsgierig omdat we vroeger acties rond rolstoelgebruikers hebben georganiseerd die niet in de cinemazalen konden.

Vind je uitdrukking 'Ewoud had een originele bedacht: god had hem meegenomen en hem laten vallen en daardoor zat hij in zijn rolstoel.' wel goed gevonden.

Moet wel erg zwaar zijn.

Veel moed en veel bezoekers toegewenst !

Gepost door: Jan Boeykens | 19-09-09

Doet me terug denken aan Wieland, toen hij in 2e leerjaar zat. De vrijdag voor hij op zeeklas vertrok, al zijn schoen aandoen voet gebroken (vraag me niet hoe dit mogelijk is, zelfs hij kon het niet verklaren). Met rolstoel en krukken beslist om hem toch te laten meegaan op zeeklas. Blij dat hij was, veel van de activiteiten heeft hij wil niet kunnen mee doen maar er alleen maar bij zijn was ook al voldoende. School had extra begeleider meegenomen omdat ook zij vonden dat hij dit eigenlijk niet mocht missen. Wekenlang hadden ze er rond bezig geweest en door zulk een stom ongeval dan alleen achter moeten blijven was inderdaad niet zo leuk. Nadien wel een "zandrolstoel" terug gekregen maar dat extra kuiswerk was graag meegenomen toen ik de dankbaarheid zag bij Wieland omdat het toch mogelijk was om hem de zeeklas te laten meemaken.
Groetjes!

Gepost door: Mieke | 22-09-09

De commentaren zijn gesloten.