30-09-09

2 avondlijke

Vergaderingen na elkaar

en nog een derde te verwachtten..da's véél voor vrijwilligerswerk!
Zeker als je weet dat we deze morgend drie uur lang een gesprek gehad hebben met een psychologe van het COS (Centrum voor ontwikkelingsstoornissen) met ons beidjes!

Het was eigenlijk enorm vermoeidend om steeds de harde warheid terug te vertellen en niet te verbloemen en dat was voor mij zeer confronterend: Ewoud zal steeds begeleiding nodig hebben en steeds heel veel ondersteuning en dit heel wat meer dan onze andere kinderen.... en wat brengt die verdomde toekomst dan wel niet?! Zeker als wij er niet meer zullen zijn?!!

En toch: gisteren werkt hij "gepest" op de school met zijn anders zijn: hij zou ne jood zijn omdat hij een haarvlechtje heeft door een vierde jaars bende maar hij is moedig geweest en heeft een leerkracht aangesproken. Deze liet hem via klasfoto's aanduiden wie het was en ze gingen mevr. de directeur inlichten.

Hij kwam wel met een triestig gezicht van de trein af en vertelde in de auto dat hij ruzie had gehad met grote jongens van de klas maar dat het opgelost was.... maar wel zoveel tranen in zijn ogen... Lieze vertelde verder: deze jongen was niet aan zijn proefstuk toe en was al een paar keer geschorst geweest....

Hij heeft het toch maar gedaan niet?! Hij heeft een oplossing gezocht in zijn nieuwe vreemde school en 't is nu alleen maar afwachtten wat hij morgen moet mee maken maar hij heeft het toch maar gedaan!!! Hij vond 1 oplossing!!! En dan ben ik zo fier op hem hoe knap hij dit gedaan heeft....

fiere mama

 

19-09-09

Met een rolstoel aan

het strand mét je hele klas...

Waauw: ik was zo blij dat we hem daar voor een half dagje konden krijgen!

Ewoud had een originele bedacht: god had hem meegenomen en hem laten vallen en daardoor zat hij in zijn rolstoel. Alle kinderen waren zo blij om hem te zien en hij heeft bijna niet moeten rijden: iedereen wou hém duwen!

Wat een fijne sfeer: als mama waren we evenzeer welkom. Toch verhuisd naar een cafetaria voor het maken van verslagen... pff en me verwennen met een ajuinsoepeke.

Tegen 14h30 waren we terug thuis: moe maar blij.

Ewoud heeft 2 borden frieten gegeten en 't smaakte verrukkelijk.

Op de terugweg waren we aan 't genieten van de jaren 80 muziek en babbelden we volop...

En dan plots: mercie mama je hebt vandaag wel superveel gedaan voor me terwijl je het zo druk hebt op 't  werk en thuis...

En daar zat ik met een smile tot over mijn oren recht naar mijn hart: dit deed zoveel deugd!

 Neen deze is het niet geworden... hihi

 

20:00 Gepost door Moekemama in Liefde | Commentaren (2) | Permalink | Tags: zee, oostende, strand, hart, welkom, frieten, smile, oren, rolstoel, ajuinsoep, mercie |  Facebook | |

18-09-09

trampoline en springen en...

wat denk je dat er nog bij hoort?

Jawel een paar krukken en een rolstoel.

Ewoud sprong héél gewoon zoals zichzelf op de trampoline, eventjes verkeerd neer gekomen en 2 minuten nadien werd hij door Tim naar binnen gedragen in zijn armen: een knie dubbel zo dik en een kermende grote vent...

Het feest van Heide is dus heel wat vroeger afgelopen dan gepland. Papa verwittigd die nog thuis lag uit te rusten van zijn zwaar werkweekend en hopla richting spoed!

2 uur later komen ze erdoor de drie mannen: de slijmbeurs van zijn knie is geraakt. Minimum 1 week rust en géén integratiedagen indien hij nog pijn heeft.

Lap zeg: drie dagen met de klas naar Oostende om kennis te maken liggen in het water.

Enne pijn heeft hij: hij beweegt zich niet en krijgt volwassene pijnstillers.

Maar we duimen: morgen komt zijn rolstoel en dan beslissen we wat we gaan doen: mee gaan of niet.

 

ps als je weet dat we van de thuisbegleiding een adres gekregen hebben waar je gratis mét hulp een speciale rolstoel kan krijgen voor aan het strand mét fluo-gele dikke banden.... hihi dat vond hij er echt wel over en ik lachte mee ...

17-09-09

hectisch!!!!!

ja dat kun je wel zeggen:

overschakeling van Mare naar een ander bijschool naar derde kleuterklas. Komende van 14 kleuters over de drie kleuterklassen naar 28 kleuters in een derde kleuterklas in een geheel van 300 kinderen! Je zou van minder het druk vinden niet?

Ewoud naar het eerste middelbaar: mét de trein en daardoor thuisbegeleiding in het trajekt gedurende de vakantie maar ook in het begin van het schooljaar, reorganisatie van zijn spullen, klas, bank, kast in de school, pc die geïntegeerd wordt, voorstelling klasseraad, nieuwe gon-juf, aanpassing van pc en software en dit buiten de gewone wijzigen... Ondertussen lopen ook de onderzoeken op het centrum voor ontwikkelingsstoornissen waar we een halve dag in de week naar toe moeten...

Lieze en Saar hebben een zelfstandige start genomen maar profiteren van hun vrijheid nl een trein later nemen en als mama niet thuis is vragen of ze bij een vriend mogen een film gaan bekijken terwijl op hen gerekend wordt om te babysiten op Mare daar we ouderkontakt hebben voor haar. Dan maar gezellig alleen gaan, ieder koppel zien verschijnen en spijt hebben dat hij er niet bij is... tsj wat doet ne mens dan: helpen met inschenken en afruimen natuurlijk.

Als je dan thuis komt; 't kot nog in dezelfde staat als 4 uur voordien, twee oudsten die niet thuis zijn ( 't is wel al 11h30!!!) en je dan kort reageert op je man die in de zetel languit ligt.... Karel zijn de meiden nog niet thuis dan weet hij niet hoe laat maar 't zal wel in orde zijn als dirk ze brengt tussen 23 en 23h30!!!!!  En dat hij dan klaagt dat hij niet kan gaan slapen want hij weet niet wanneer ik thuis kom!!! Ik ben gaan luisteren en helpen voor onze dochter!!! pff oke tot daar aantoe maar als je grote dochter aan hem vraagt waarom is mama boos en hij zegt ik weet het niet dan ontplof ik hoor!!!! Met tranen natuurlijk...

Als karel dan antwoord dat ik boos ben omdat ik de afspraken niet gemaakt heb met de kinderen antwoord ik heel ludiek: beneden slapen is veel aangenamer....Ik slaap beneden is het hekken van den dam en: geen kus en geen slaapwel...

't zal wel aan mij liggen zekers? ik die geen afstand kan doen en overwerkt ben... maar ze vergeten dat ik nog thuis ben met ziekteverlof!

Als Griet Dewitte dan tijdens ons testing naar motoriek verteld dat ze zo fier is in de vooruitgang die wij ouders gemaakt hebben in onze zoektocht en in het verkrijgen van extra mogelijkheden, in het oprichten van zorgouders en het helpen van elkaar, het pioneerswerk .... mijn huisgenoten zien dit echter niet en of ze het appreciëren ? ik weet het niet maar ik word er alleen maar moe van..

Gelukkig verklaard Ewoud in de auto dat hij geniet van de hulp maar ook van het samen-zijn en het samen zoeken....

Waarom ziet de rest van het gezin dit gevecht niet en de kracht die het me kost? Waarom willen ze alleen maar meer hun ding doen zonder te kijken naar de anderen.... Waarom mag ik niet zijn wie ik ben: moe gevochten maar ik moet vechten anders is er geen toekomst ! Waarom zien ze dit zo ik-gericht !! Waarom zo ?! Waarom ik ?! En ik waar pas ik in dit plaatsje?!

Effekes een dipje dus.... Maar 't al bijna licht en dan ziet de wereld er al heel anders zijn!

grjts van een nachtuil

 KARELcover

 

12-09-09

11 dagen stilte

yep, wat wil je?!

de school is terug gestart en we hebben nen derde in het middelbaar....

pff: zoveel zoeken naar oplossingen, school aanspreken, gon helpen op punt te stellen, leerlingvolgsysteem vervloeken, begeleidingsplan toch maar aanvragen ipv te wachten op de gon omdat dit dan een afspraak is met Ewouden en de school en niet tussen de school en de leerkrachten, materiaal aanpassen in de klas, voorstelling Ewoud op de klasseraad, info-avond op de school als voorzitster ouderraad doen, mappen maken, kleuren van etiketten per vak, zoeken naar een vervoermap, vervoermap ook inrichten, vervoermap logisch trachten in te vullen met een lieve Ewoud die er niet wil over praten of nadenken want de school is uit, papa die Ewoud s morgens begeleid en er grijs haar van krijgt, papa uitleg gegeven over het begeleiden van Ewoud 's morgens dat dit anders is dan de meiden waar je zegt: we zijn wegI Leren boekentas maken, leren, agenda begrijpen, leren gebruik maken van  vervoermap, leren het sekrtariaat aanspreken, leren studeren, fietsen naar huis - zonder de zus want dit verloopt héél moeilijk na zelfs 1 dag - leren de trein nemen terug naar huis zonder zus, leren je weg te vinden in de school, leren zijn plaats te vinden in de klas, leren de thuisbegeleiding in de school een plaatsje te geven, leren zelfstandig huiswerk maken voor mama begint aan het avondeten, leren minder pauze nemen....

enfin ik kan nog uren doorgaan maar.... 't is boeiend!!! (maar soms vermoeiend)

image02222