08-10-09

ik voel met zò geraakt!

een telefoontje van de gon-juf

na de vele mailtjes aangaande afspraken die moeilijk worden nagekomen, een paar overleggen... een klassenraad verder!

We hebben zo intensief met het ambulant team de overdracht besproken, bekeken wat kon en niet kon, de sterke punten van Eowud aangehaald maar evenzeer zijn beperkingen. Na de voorstelling van Ewoud op de klassenraad en zijn eerste rapport komt al de vraag van de leerkrachten uit: wordt hij niet "over-begeleid"!!!

Grijs haar, een nacht vol tranen, een gon-juf die de boodschap bracht en naar mijn intuitie ons niet volgde maar steeds maar bleef verklaren dat hij het goed deed en geen hulp nodig had.... ik heb er dus maar een fles wijn op gekraakt want ik was gekraakt: een over-bezorgde moeder die goede punten wil voor haar zoon!!!! Terwijl we alleen een school zoeken die hem een goed eigenwaarde gevoel kan geven zodat hij zelfvertrouwen kan krijgen en zijn weg zal vinden! Dat zijn Iq ook meespeelt in het geheel dat is volgens hen blijkbaar naast de kwestie....

Toemetoch: hoe moet ik dit toch duidelijk maken: ja inderdaad ieder gegeven op zich is niet zo erg maar maak eens de optelsom: DCD, hypotoon, dysorthografie, dyslexie, dyscalculy, ADD en dan verschillende allergiëen. Er zijn kinderen die tilt slaan bij één van deze diagnose hij heeft er wel 5!!!! Is er dan niet niemand die het totaalbeeld ziet?

Ben ik overbezorgd omdat ik wil dat hij geen faalgevoel krijgt? Dat hij voelt dat hij vooruit kan en dat hij is wie hij is?

Weet je dat ze toch maar op de school willen uitproberen op de school of hij geen blokfluit kan spelen terwijl hij een motorische handicap heeft !!!!

En dan zeggen ze tegen me: je moet dit relativeren, er zijn zoveel verschillen.

IK wil dit NIET relativeren: kijk naar mijn kind zijn kunnen en hou rekening met zijn beperkingen zonder ze steeds in vraag te stellen....

Toemetoch ik word daar zo moe van!

En nu?!

Commentaren

ik begrijp je zo goed ik ga maandag voor de eerste vergadering naar school, om daar hetzelfde verhaal te horen, ben ne keer benieuwd, .. niet opgeven, ... gaan gewoon!!!!

Gepost door: ann | 10-10-09

goeieavond.. ik kwam hier even langs door je reactie,ik zal nog een keer terug moeten komen om alles een beetje bij te lezen.maar wat ik tot nu tot lees is herkenbaar,ik heb jarenlang gevochten tegen leraren en directeurs om mijn zoon een normale opleiding te laten volgen,en weet heel goed hoe vermoeiend dat is,soms is het vechten tegen de bierkaai,maar nu is hij 34,papa van twee kindjes,heeft een goeie job,dus courage ,alles komt goed.
:-)grtjs...

Gepost door: guusje | 11-10-09

dcd mijn zoon leert nu typen om zo binnen enkele jaren met de laptop in de hand in het middelbaar binnen te stappen. Typ tien is een programma speciaal ontwikkeld voor kinderen met motorische problemen.

Gepost door: Nina | 12-10-09

De commentaren zijn gesloten.