08-12-09

Eerste startende blok en examens

Van Ewoud...

Mét veel humor schrijven we dit verhaal om zijn start door te geven maar tegelijkertijd is het wat droevig....
 
Ewoud ging maandag vol enthousiasme naar zijn laatste halve dag school.
De onzekerheid van welke trein hij dan moest nemen zonder zijn zus zat hem niet zo erg in de weg: hij zou zijn weg wel vinden!
Mama belt hem eventjes op rond 13h30 wanneer hij net thuis zou moeten zijn en daar komt een kerel aan de telefoon met een heel ijl stemmetje.
-Hoe ist gegaan jongen? Je bent geraakt en dat zonder regen, goed hé?
-Neen 't is een pijnlijk verhaal...
-Hoezo?
Hij is twee keer gevallen met zijn fiets en de laatste keer wel zo "erg-uitziende" dat een koppel met een wagen is gestopt.
Ze hebben het grootste vuil afgeveegd van hem, zijn ketting op zijn fiets gelegd. Deze mensen wilden hem naar huis voeren daar hij er zo "deerlijk" uitzag.
Enfin: thuisgekomen was hij eigenlijk boos op zichzelf omdat hij niet wist wie die mensen waren want hij wou ze bedanken.
 
De schade wordt opgemeten en valt nogal mee: een serieus gekneusde en geschaafde rechter elleboog ondanks zijn trui en zijn jas; een knie die pijn doet maar zijn fiets ziet er nog goed uit. 


Pépe sturen we naar ons thuis - zogezegd om eitjes voor Tati - hij gaat eens polshoogte nemen.
Toch wel een goeie kneuzing wordt doorgegeven via de gsm en hij heeft Ewoud een pijnstiller gegeven zodat hij kan werken.
Saar en Lieze hadden lieve verpleegsters gespeeld en hem verzorgd met ontsmetting en een aaike over zijn bolleke.

Lie kon zijn tranen van frustratie en pijn stoppen...
 
De blok is gestart en tijdens het weekend had hij zijn wiskunde eigenlijk al twee keer gestudeerd doordat we het in stukjes hadden gehakt met véél pauze (niet voor hem maar voor ons)
Dat stukjes hakken heeft de papa en de mama wel een heleboel grijze haren bezorgd want hij wou alles in een keer doen en in een keer klaar hebben.
Gelukkig viel ons de tip van Carolien -van de ambulante begeleiding in- om het visueel voor te stellen: dus een tijdslijn gemaakt en na dat geknutsel viel er wat onzekerheid van hem weg, maar toch hij moest ook nederlands studeren want dat was héél véél en als hij maar een middag had....
 
Mare verplaatsen we van hier naar daar zodat hij in "stilte" kan leren; hihi zo heeft ze 2 uur in bad gezeten - wat ze trouwens heerlijk vond!
 
Ondertussen hebben wij ouders alles al bijgeleerd rond getallen, decimale getallen, breuken, gelijknoemige breuken ed (en dat zat héél ver weg voor ons!)
Na gisterenavond de derde "overhoring" voelen we allemaal dat hij de essentie kent enkel "termverwarring" heeft zoals wat is de uitkomst van een optelling, van een aftrekking, van een vermenigvulidging, een deling: dat krijgen we er echt maar niet in....
 
De "angst" voor het nieuwe blijft hem wel parten spelen maar dankzij onze Lie kunnen we al veel vertellen hoe het gebeurd... maar toch hij blijft héél onzeker. Inslapen gaat heel moeilijk ondanks papa zijn uitzonderlijk nachtverhaal.
 
Dinsdagmorgend: drukke morgen met heel wat toiletbezoek, stress én net voor hij de bus instapt: oeps: zijn ontbijt ligt op de grond....
Stress, zenuwen, buikgriep die hier de ronde doet (alleszins bij Mare en de mama)?
Karel verandert zijn plannen en brengt dus eerst de dames naar de trein terwijl wij de rotzooi opruimen. Nadien haalt hij Ewoud af om hem voor de schoolpoort af te zetten.
 
Ons ventje ziet lijkbleek, vertrekt met een overvolle boekentas, met een zomerjas naar school én met de "basisschool-schrik" van ik ga te laat zijn....
 
MAAR: hij heeft het gedaan; de spits is afgebeten.....
 
Nu is het enkel deze middag afwachtten hoe het verlopen is....
Branden jullie mee een kaarsje?
 
ps. Ewoud halen we nu af aan 't station van thuis ... een stressfaktor minder zodat hij zich kan concentreren op zijn examens en een half uurtje meer tijd heeft om te "spelen".....
 
Oef nog 7 dagen te gaan na vandaag...


 
Warme blokkende groeten op kousenvoetend lopende...

 

De commentaren zijn gesloten.