02-01-10

Een verhaal

voor 2010?

In de witte pracht van de sneeuw die de donkerte van de komende nacht verjaagd zijn we op wandel, met slee en wordt de kleine Mare voorgetrokken...

Een klein traditioneel blokje rond te Redu!

Plots bij het trekken van de slee  door - jawel de moekemama - roept mama zachtjes eerst en daarna heel luid, krachtig maar zo blij:

mama, mama kijk, kijk daar zie je het?

Wat Mare?

Daar is moeke Brenda ! Ze wijst naar de mooiste en helderste ster die aan de donkerblauwe hemel schitterend...

Ik slik...

Mama zie je het ?! Ze is echt daar...

Ik slik nogmaals en verdring de tranen

Maar met een hese stem zeg ik haar: ja, daar is ze! Ze heeft ons gevonden!

Terwijl ik worstel met heimwee, verdriet, gedachten en wensen voor Moeke Brenda roept Mare héél luid:

En nu moet je hard trekken hoor want ik ben de laatste....

Misschien is dit verhaal wel de essentie van 2010 voor ons en onze "kleinste" heeft met haar grote hart-verstand-gevoel ons daar toch maar eventjes op gewezen!!!

 Zie Uitleg. Door op de afbeelding te klikken   laadt u de versie met de hoogst beschikbare resolutie.

 

 Voor 2010:

Bemin, lach, leef, huil, geef warmte en liefde, geniet, wees jezelf, zoek geborgenheid, durf te "ontvangen" maar ook te "geven" maar vooral elke dag opnieuw!

11-12-09

het méést pijnlijke

dat je kinderen - onbewust - je als mama kunnen aandoen...

is als je toenadering zoekt, even informeert naar de stand van zaken van hun examens en je een hand op hun schouder legt want een omhelsing bij pubers is al helemaal uit den boze...ze dit zomaar afschudden en heel afkeurend kijken...

Dit raakt me telkens opnieuw heel intens....
Als je er met vrienden over praat dan moet je dit als mama maar verstaan want het zijn nu eemaal pubers ... maar toch: dit doet me heel veel pijn dat dit simpele gebaar gewoon wordt weggeschud wegens gegeneerdheid....

Ik word oud niet?..... Slaapwel!

 

08-12-09

Eerste startende blok en examens

Van Ewoud...

Mét veel humor schrijven we dit verhaal om zijn start door te geven maar tegelijkertijd is het wat droevig....
 
Ewoud ging maandag vol enthousiasme naar zijn laatste halve dag school.
De onzekerheid van welke trein hij dan moest nemen zonder zijn zus zat hem niet zo erg in de weg: hij zou zijn weg wel vinden!
Mama belt hem eventjes op rond 13h30 wanneer hij net thuis zou moeten zijn en daar komt een kerel aan de telefoon met een heel ijl stemmetje.
-Hoe ist gegaan jongen? Je bent geraakt en dat zonder regen, goed hé?
-Neen 't is een pijnlijk verhaal...
-Hoezo?
Hij is twee keer gevallen met zijn fiets en de laatste keer wel zo "erg-uitziende" dat een koppel met een wagen is gestopt.
Ze hebben het grootste vuil afgeveegd van hem, zijn ketting op zijn fiets gelegd. Deze mensen wilden hem naar huis voeren daar hij er zo "deerlijk" uitzag.
Enfin: thuisgekomen was hij eigenlijk boos op zichzelf omdat hij niet wist wie die mensen waren want hij wou ze bedanken.
 
De schade wordt opgemeten en valt nogal mee: een serieus gekneusde en geschaafde rechter elleboog ondanks zijn trui en zijn jas; een knie die pijn doet maar zijn fiets ziet er nog goed uit. 


Pépe sturen we naar ons thuis - zogezegd om eitjes voor Tati - hij gaat eens polshoogte nemen.
Toch wel een goeie kneuzing wordt doorgegeven via de gsm en hij heeft Ewoud een pijnstiller gegeven zodat hij kan werken.
Saar en Lieze hadden lieve verpleegsters gespeeld en hem verzorgd met ontsmetting en een aaike over zijn bolleke.

Lie kon zijn tranen van frustratie en pijn stoppen...
 
De blok is gestart en tijdens het weekend had hij zijn wiskunde eigenlijk al twee keer gestudeerd doordat we het in stukjes hadden gehakt met véél pauze (niet voor hem maar voor ons)
Dat stukjes hakken heeft de papa en de mama wel een heleboel grijze haren bezorgd want hij wou alles in een keer doen en in een keer klaar hebben.
Gelukkig viel ons de tip van Carolien -van de ambulante begeleiding in- om het visueel voor te stellen: dus een tijdslijn gemaakt en na dat geknutsel viel er wat onzekerheid van hem weg, maar toch hij moest ook nederlands studeren want dat was héél véél en als hij maar een middag had....
 
Mare verplaatsen we van hier naar daar zodat hij in "stilte" kan leren; hihi zo heeft ze 2 uur in bad gezeten - wat ze trouwens heerlijk vond!
 
Ondertussen hebben wij ouders alles al bijgeleerd rond getallen, decimale getallen, breuken, gelijknoemige breuken ed (en dat zat héél ver weg voor ons!)
Na gisterenavond de derde "overhoring" voelen we allemaal dat hij de essentie kent enkel "termverwarring" heeft zoals wat is de uitkomst van een optelling, van een aftrekking, van een vermenigvulidging, een deling: dat krijgen we er echt maar niet in....
 
De "angst" voor het nieuwe blijft hem wel parten spelen maar dankzij onze Lie kunnen we al veel vertellen hoe het gebeurd... maar toch hij blijft héél onzeker. Inslapen gaat heel moeilijk ondanks papa zijn uitzonderlijk nachtverhaal.
 
Dinsdagmorgend: drukke morgen met heel wat toiletbezoek, stress én net voor hij de bus instapt: oeps: zijn ontbijt ligt op de grond....
Stress, zenuwen, buikgriep die hier de ronde doet (alleszins bij Mare en de mama)?
Karel verandert zijn plannen en brengt dus eerst de dames naar de trein terwijl wij de rotzooi opruimen. Nadien haalt hij Ewoud af om hem voor de schoolpoort af te zetten.
 
Ons ventje ziet lijkbleek, vertrekt met een overvolle boekentas, met een zomerjas naar school én met de "basisschool-schrik" van ik ga te laat zijn....
 
MAAR: hij heeft het gedaan; de spits is afgebeten.....
 
Nu is het enkel deze middag afwachtten hoe het verlopen is....
Branden jullie mee een kaarsje?
 
ps. Ewoud halen we nu af aan 't station van thuis ... een stressfaktor minder zodat hij zich kan concentreren op zijn examens en een half uurtje meer tijd heeft om te "spelen".....
 
Oef nog 7 dagen te gaan na vandaag...


 
Warme blokkende groeten op kousenvoetend lopende...

 

12-11-09

scannen

20 bladzijden per uur per persoon!

Ewoud zijn eerste boek van frans is amper 440 blz! Je zou van minder moe worden hé? Maar ik kreeg hulp van mijne Karel en zo hebben we een weekendje scannen achter de rug terwijl we heel dicht bij elkaar zaten. Hij begreep wel het titanenwerk en dat ik soms de bomen door het bos niet zie maar we geraken er langzaam aan.

Weet je dat Carolien van de ambulante begeleiding ook een middag is geweest: om me in gang te steken want ik bleef alles maar uitstellen.

Toeme: hebben we dan een superscanner en dan kan Textease er niet mee werken want hij maakt pdf files en geen jpegs!

Het zijn de werkboeken die we zo inscannen in totaal denk ik zijn we goed voor 4000 blz.

Maar daar was Johny: dé pc-man! LachenHij had verschillende harde schijven voor Ewoud en mij mee en plots liep hij langs ons supermachiene dat kopieën neemt....
Ann zegt hij er zit potdorie een scanner op die via het netwerk kan bedienen!!
Ook al wou hij vlug vertrekken naar zijn vrouwke hij bleef eventjes maar een uurtje langer waardoor hij in de file zit naar Antwerpen toe.... En zeker nog 2 uur onderweg zal zijn!

We hebben 't geprobeerd en het lukt maar in tiff formaat en via een gratis programma zet hij dit om in jpeg. Elk blad wordt apart opgeslaan en apart benoemd!!! Misschien zijn we er uit: yeserdeyeserde yes!!! Maar eerst nog eventjes vragen aan mijn baas....

Er komt een vervolg....

 

 

19:45 Gepost door Moekemama in DCD | Commentaren (0) | Permalink | Tags: hulp, gratis, baas, massa s, blad, scannen, file, vrouwke, vervolg, dcd, uurtje, tiff, jpeg, antwerpn |  Facebook | |

08-11-09

Zacht en blauw

wat zou dit kunnen zijn, niet?

Toen ik dit uitsmeerde met mijn handen op mijn gezicht bleef er na het wassen van mijn hand een blauw hand over...  een echte smurfin...
Oei oei wat gaat dit dan geven op mijn gezicht dacht ik..?!!

Na 10 min volgt het verdict:
een super zacht velleke (van mijn gezicht natuurlijk) niets van blauw behalve mijn vingers én een lekker geurtje!

Wat kunnen die gezichtmaskers toch verrassend verschillend uit de hoek komen!

Net niet zo erg!! hihi

07-11-09

Mijn Mare


da's mijn alles..

ze houdt me wakker, ze laat me slapen als ze bij me ligt, ze duwt me richting energie want zij wil van alles doen, ze verplicht me om te rusten, ze laat me genieten van haar gegiechel, ze is bezorgd om me, ze wil me nog altijd niet delen met iemand anders, ze wil alles samen doen, samen het bad in, samen aankleden, samen troost zoeken, samen genieten van wat we zien, samen fantaseren en samen omhoog liggen in de lucht en genieten van de fantasie....

Ze geniet van het mee gaan shoppen en mee op zoek te gaan naar nieuwe dingen.. Lieze had haar gisteren als en poppetje "versierd" in een coktailjurk dat een topje bleek te zijn met hanger en bijhorende made-up en ze genoot zo intens, zekers daar ze met hoge hakken mocht lopen... hihi mét stijjl hihi

mare webEen kleine eigenzinige dame mét allures!

19:10 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (0) | Permalink | Tags: shoppen, stijl, kleur, hakken, poppetje, cokatiljurk |  Facebook | |

03-11-09

Zo graag

me nestelen

bij mama in haar schoot met mijn knuffel - bruinwitje - en net niet kraaien van plezier omdat ik zo geborgen lig....

waarom heb ik zo lang gewacht om dit te doen? geine? Maar nu geniet ik tenvolle!!!

Bekijk de afbeelding op ware grootte

01-11-09

Weet je wie op mijn schoot

zit?

Bruinwitje... oej oei denken jullie wie is dat nu?!! Da's mijne knuffel gekregen van mijn bobonneke voor mijn 7 de verjaardag... en gewoon hem vast houden geeft zoveel energie.. Hij is wel al aan twee nieuwe ogen toe en een nieuwe tong maar hij blijft mijn favoriet....en weet je hij ruikt naar thuis!!

We gaan volgende week ook langs bij moeke Brenda...  even dag zeggen! Ons hart gaan neer leggen  - dit als we haar kunnen vinden natuurlijk! 't klinkt zo lang terwijl het aanvoelt als gisteren...

 moeke brenda 20 jaar - september 2009

Op deze foto is ze zo gelukkig....

Weet je dat onze Mare in 't school gaat vertellen over Moeke Brenda, ook al heeft ze ze nooit gekend.... ze vertelde over haar konijn dat ze zo genoemd heeft en haare kapstok dat van moeke brenda komt - hij hangt wel scheef maar 't is wel ene van moeke Brenda he!!!

goh, we zijn niet de enigste maar ik mis haar zo......
Weet je dat binnenkort haar eerste kleinkind word geboren?! God wat heeft ze daar naar uitgekeken! Maar ik geloof dat ze van boven uit de wacht houdt! 

08-10-09

ik voel met zò geraakt!

een telefoontje van de gon-juf

na de vele mailtjes aangaande afspraken die moeilijk worden nagekomen, een paar overleggen... een klassenraad verder!

We hebben zo intensief met het ambulant team de overdracht besproken, bekeken wat kon en niet kon, de sterke punten van Eowud aangehaald maar evenzeer zijn beperkingen. Na de voorstelling van Ewoud op de klassenraad en zijn eerste rapport komt al de vraag van de leerkrachten uit: wordt hij niet "over-begeleid"!!!

Grijs haar, een nacht vol tranen, een gon-juf die de boodschap bracht en naar mijn intuitie ons niet volgde maar steeds maar bleef verklaren dat hij het goed deed en geen hulp nodig had.... ik heb er dus maar een fles wijn op gekraakt want ik was gekraakt: een over-bezorgde moeder die goede punten wil voor haar zoon!!!! Terwijl we alleen een school zoeken die hem een goed eigenwaarde gevoel kan geven zodat hij zelfvertrouwen kan krijgen en zijn weg zal vinden! Dat zijn Iq ook meespeelt in het geheel dat is volgens hen blijkbaar naast de kwestie....

Toemetoch: hoe moet ik dit toch duidelijk maken: ja inderdaad ieder gegeven op zich is niet zo erg maar maak eens de optelsom: DCD, hypotoon, dysorthografie, dyslexie, dyscalculy, ADD en dan verschillende allergiëen. Er zijn kinderen die tilt slaan bij één van deze diagnose hij heeft er wel 5!!!! Is er dan niet niemand die het totaalbeeld ziet?

Ben ik overbezorgd omdat ik wil dat hij geen faalgevoel krijgt? Dat hij voelt dat hij vooruit kan en dat hij is wie hij is?

Weet je dat ze toch maar op de school willen uitproberen op de school of hij geen blokfluit kan spelen terwijl hij een motorische handicap heeft !!!!

En dan zeggen ze tegen me: je moet dit relativeren, er zijn zoveel verschillen.

IK wil dit NIET relativeren: kijk naar mijn kind zijn kunnen en hou rekening met zijn beperkingen zonder ze steeds in vraag te stellen....

Toemetoch ik word daar zo moe van!

En nu?!

30-09-09

2 avondlijke

Vergaderingen na elkaar

en nog een derde te verwachtten..da's véél voor vrijwilligerswerk!
Zeker als je weet dat we deze morgend drie uur lang een gesprek gehad hebben met een psychologe van het COS (Centrum voor ontwikkelingsstoornissen) met ons beidjes!

Het was eigenlijk enorm vermoeidend om steeds de harde warheid terug te vertellen en niet te verbloemen en dat was voor mij zeer confronterend: Ewoud zal steeds begeleiding nodig hebben en steeds heel veel ondersteuning en dit heel wat meer dan onze andere kinderen.... en wat brengt die verdomde toekomst dan wel niet?! Zeker als wij er niet meer zullen zijn?!!

En toch: gisteren werkt hij "gepest" op de school met zijn anders zijn: hij zou ne jood zijn omdat hij een haarvlechtje heeft door een vierde jaars bende maar hij is moedig geweest en heeft een leerkracht aangesproken. Deze liet hem via klasfoto's aanduiden wie het was en ze gingen mevr. de directeur inlichten.

Hij kwam wel met een triestig gezicht van de trein af en vertelde in de auto dat hij ruzie had gehad met grote jongens van de klas maar dat het opgelost was.... maar wel zoveel tranen in zijn ogen... Lieze vertelde verder: deze jongen was niet aan zijn proefstuk toe en was al een paar keer geschorst geweest....

Hij heeft het toch maar gedaan niet?! Hij heeft een oplossing gezocht in zijn nieuwe vreemde school en 't is nu alleen maar afwachtten wat hij morgen moet mee maken maar hij heeft het toch maar gedaan!!! Hij vond 1 oplossing!!! En dan ben ik zo fier op hem hoe knap hij dit gedaan heeft....

fiere mama

 

19-09-09

Met een rolstoel aan

het strand mét je hele klas...

Waauw: ik was zo blij dat we hem daar voor een half dagje konden krijgen!

Ewoud had een originele bedacht: god had hem meegenomen en hem laten vallen en daardoor zat hij in zijn rolstoel. Alle kinderen waren zo blij om hem te zien en hij heeft bijna niet moeten rijden: iedereen wou hém duwen!

Wat een fijne sfeer: als mama waren we evenzeer welkom. Toch verhuisd naar een cafetaria voor het maken van verslagen... pff en me verwennen met een ajuinsoepeke.

Tegen 14h30 waren we terug thuis: moe maar blij.

Ewoud heeft 2 borden frieten gegeten en 't smaakte verrukkelijk.

Op de terugweg waren we aan 't genieten van de jaren 80 muziek en babbelden we volop...

En dan plots: mercie mama je hebt vandaag wel superveel gedaan voor me terwijl je het zo druk hebt op 't  werk en thuis...

En daar zat ik met een smile tot over mijn oren recht naar mijn hart: dit deed zoveel deugd!

 Neen deze is het niet geworden... hihi

 

20:00 Gepost door Moekemama in Liefde | Commentaren (2) | Permalink | Tags: zee, oostende, strand, hart, welkom, frieten, smile, oren, rolstoel, ajuinsoep, mercie |  Facebook | |

18-09-09

trampoline en springen en...

wat denk je dat er nog bij hoort?

Jawel een paar krukken en een rolstoel.

Ewoud sprong héél gewoon zoals zichzelf op de trampoline, eventjes verkeerd neer gekomen en 2 minuten nadien werd hij door Tim naar binnen gedragen in zijn armen: een knie dubbel zo dik en een kermende grote vent...

Het feest van Heide is dus heel wat vroeger afgelopen dan gepland. Papa verwittigd die nog thuis lag uit te rusten van zijn zwaar werkweekend en hopla richting spoed!

2 uur later komen ze erdoor de drie mannen: de slijmbeurs van zijn knie is geraakt. Minimum 1 week rust en géén integratiedagen indien hij nog pijn heeft.

Lap zeg: drie dagen met de klas naar Oostende om kennis te maken liggen in het water.

Enne pijn heeft hij: hij beweegt zich niet en krijgt volwassene pijnstillers.

Maar we duimen: morgen komt zijn rolstoel en dan beslissen we wat we gaan doen: mee gaan of niet.

 

ps als je weet dat we van de thuisbegleiding een adres gekregen hebben waar je gratis mét hulp een speciale rolstoel kan krijgen voor aan het strand mét fluo-gele dikke banden.... hihi dat vond hij er echt wel over en ik lachte mee ...

17-09-09

hectisch!!!!!

ja dat kun je wel zeggen:

overschakeling van Mare naar een ander bijschool naar derde kleuterklas. Komende van 14 kleuters over de drie kleuterklassen naar 28 kleuters in een derde kleuterklas in een geheel van 300 kinderen! Je zou van minder het druk vinden niet?

Ewoud naar het eerste middelbaar: mét de trein en daardoor thuisbegeleiding in het trajekt gedurende de vakantie maar ook in het begin van het schooljaar, reorganisatie van zijn spullen, klas, bank, kast in de school, pc die geïntegeerd wordt, voorstelling klasseraad, nieuwe gon-juf, aanpassing van pc en software en dit buiten de gewone wijzigen... Ondertussen lopen ook de onderzoeken op het centrum voor ontwikkelingsstoornissen waar we een halve dag in de week naar toe moeten...

Lieze en Saar hebben een zelfstandige start genomen maar profiteren van hun vrijheid nl een trein later nemen en als mama niet thuis is vragen of ze bij een vriend mogen een film gaan bekijken terwijl op hen gerekend wordt om te babysiten op Mare daar we ouderkontakt hebben voor haar. Dan maar gezellig alleen gaan, ieder koppel zien verschijnen en spijt hebben dat hij er niet bij is... tsj wat doet ne mens dan: helpen met inschenken en afruimen natuurlijk.

Als je dan thuis komt; 't kot nog in dezelfde staat als 4 uur voordien, twee oudsten die niet thuis zijn ( 't is wel al 11h30!!!) en je dan kort reageert op je man die in de zetel languit ligt.... Karel zijn de meiden nog niet thuis dan weet hij niet hoe laat maar 't zal wel in orde zijn als dirk ze brengt tussen 23 en 23h30!!!!!  En dat hij dan klaagt dat hij niet kan gaan slapen want hij weet niet wanneer ik thuis kom!!! Ik ben gaan luisteren en helpen voor onze dochter!!! pff oke tot daar aantoe maar als je grote dochter aan hem vraagt waarom is mama boos en hij zegt ik weet het niet dan ontplof ik hoor!!!! Met tranen natuurlijk...

Als karel dan antwoord dat ik boos ben omdat ik de afspraken niet gemaakt heb met de kinderen antwoord ik heel ludiek: beneden slapen is veel aangenamer....Ik slaap beneden is het hekken van den dam en: geen kus en geen slaapwel...

't zal wel aan mij liggen zekers? ik die geen afstand kan doen en overwerkt ben... maar ze vergeten dat ik nog thuis ben met ziekteverlof!

Als Griet Dewitte dan tijdens ons testing naar motoriek verteld dat ze zo fier is in de vooruitgang die wij ouders gemaakt hebben in onze zoektocht en in het verkrijgen van extra mogelijkheden, in het oprichten van zorgouders en het helpen van elkaar, het pioneerswerk .... mijn huisgenoten zien dit echter niet en of ze het appreciëren ? ik weet het niet maar ik word er alleen maar moe van..

Gelukkig verklaard Ewoud in de auto dat hij geniet van de hulp maar ook van het samen-zijn en het samen zoeken....

Waarom ziet de rest van het gezin dit gevecht niet en de kracht die het me kost? Waarom willen ze alleen maar meer hun ding doen zonder te kijken naar de anderen.... Waarom mag ik niet zijn wie ik ben: moe gevochten maar ik moet vechten anders is er geen toekomst ! Waarom zien ze dit zo ik-gericht !! Waarom zo ?! Waarom ik ?! En ik waar pas ik in dit plaatsje?!

Effekes een dipje dus.... Maar 't al bijna licht en dan ziet de wereld er al heel anders zijn!

grjts van een nachtuil

 KARELcover

 

12-09-09

11 dagen stilte

yep, wat wil je?!

de school is terug gestart en we hebben nen derde in het middelbaar....

pff: zoveel zoeken naar oplossingen, school aanspreken, gon helpen op punt te stellen, leerlingvolgsysteem vervloeken, begeleidingsplan toch maar aanvragen ipv te wachten op de gon omdat dit dan een afspraak is met Ewouden en de school en niet tussen de school en de leerkrachten, materiaal aanpassen in de klas, voorstelling Ewoud op de klasseraad, info-avond op de school als voorzitster ouderraad doen, mappen maken, kleuren van etiketten per vak, zoeken naar een vervoermap, vervoermap ook inrichten, vervoermap logisch trachten in te vullen met een lieve Ewoud die er niet wil over praten of nadenken want de school is uit, papa die Ewoud s morgens begeleid en er grijs haar van krijgt, papa uitleg gegeven over het begeleiden van Ewoud 's morgens dat dit anders is dan de meiden waar je zegt: we zijn wegI Leren boekentas maken, leren, agenda begrijpen, leren gebruik maken van  vervoermap, leren het sekrtariaat aanspreken, leren studeren, fietsen naar huis - zonder de zus want dit verloopt héél moeilijk na zelfs 1 dag - leren de trein nemen terug naar huis zonder zus, leren je weg te vinden in de school, leren zijn plaats te vinden in de klas, leren de thuisbegeleiding in de school een plaatsje te geven, leren zelfstandig huiswerk maken voor mama begint aan het avondeten, leren minder pauze nemen....

enfin ik kan nog uren doorgaan maar.... 't is boeiend!!! (maar soms vermoeiend)

image02222

31-08-09

Vier jarige Mare loopt

toen we thuis kwamen

in haar mooiste witte jurk -van het trouwfeest van mijn nichtje en niet voor onze portefeuille vatbaar - rond.

Ewoud had haar geholpen in het badritueel terwijl Lieze en ik vlug boodschappen deden - als je weet dat Mare toch wel een uurtje minimum kan vertoeven in haar bad - hihi.

Vragen we haar waarom ze zich zo mooi heeft gemaakt?

Anwoord ze heel bewust: Omdat Victor me zeker dan zal kussen....!!!

Lieze en ik stonden met onze mond vol tanden maar genoten ook intens: zo'n kleine pruts die zich zo goed voelt bij iemand anders en dan de perikelen van mama en papa opvangt net als die van Saar en Tim... zalig toch niet als het leven er zo kan uit zien!

 dec '08 088

15-08-09

he Een filmpje

wie herken je daar op?

Een verfilmd boek: afblijven door oa lieze...

 

fun niet? Ze heeft de smaak van dansen te pakken en is op danskamp deze week te Kasterlee... Ze heeft zelfs mare veroverd... en die gaat ook dansen vanaf september!

 

10-08-09

Mama mama

kijk daar een "dakloze"

wat jammer dat wij geen dakloze zijnii
vertelt ze me met heel veel ernst,terwijl we rijden in een autotje dat lijkt op een hete oven...


ik kijk rond en plots besef ik dat ze een auto zonder dak bedoelt hihi dak-loos van waar blijft ze de woorden toch halen?

  Stoer

20:00 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (1) | Permalink | Tags: cabrio, auto, vertellen, rijden, heet, wagen, kinderpraat, dakloos |  Facebook | |

08-08-09

Een Fladder

onderbroek had ze aan deze morgend

en dat vertelde ze met heel veel mimiek Want als ze met haar poep schudde
zakte deze af en da's fladderen...

En das genieten voor mij!

mare

00:38 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (4) | Permalink | Tags: kinderen, genieten, dansen, fladderen, onderbroekje, schudden |  Facebook | |

07-08-09

Huilen

van verdriet...

Waarom? zoveel redenen teveel om op te zeggen en zékers via een blogverhaal....

Maar toch: If I would I would stay.... "krezip"

Ga ik ooit men zelfde happy me worden: zoveel verdriet, zoveel pijn of ga ik zeggen ik vertrek?

Moeilijke dingen zekers voor een "happy" blog maar 't is eventjes in mijn moment dat ik schrijf....

ola paula zouden mijn kinderen zeggen.... ge moet en ge zult vooruitgaan!!
Ja dat wel maar 't gaat zo super traag.... ik wil tenvolle leven en niet half en ik wil dit NU!

05-08-09

Bij het verwijderen van

de kaarten van Ewoud zijn plechtige communie overvalt met ....

verdriet, weemoed...
Hij wordt groot met zijn eigen gsm is hij mobiel voor iedereen...

Gelukkig komt hij af en toe nog vragen mama: ik vind de f niet of waar moet ik dit nog vinden en ik geniet ervan want mijn 2 oudste dames komen mij truckjes leren ipv ik hem..... hihi

Tuurlijk dat ik fier ben en zekers als hij met al zijn zijn me een berichtje stuurt maar wat eigenlijk de max was: samen zijn gsm kopen en nadien op een terrasje iets drinken en uitgebreid bezig zijn over de funkties van zijn toestel en het mijne en daarnaast nog niet te spreken van het instellen..... Wat een gebroederlijke tijd !

Jawel drievierde van mijn kinderen is mobiel...

O ja Ook al is Lieze voor elf dagen op kamp; dankzij de gsm heb ik haar toch lekker gehoord en genoten van mijn dochter op afstand te Mol!

08:30 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (1) | Permalink | Tags: vakantie, tijd, kamp, gsm, sms, mobiel, berichtje, max, instellen |  Facebook | |

03-08-09

18

km gefietst...

samen met Mare met haar fiets gekoppeld aan de papa en Stoere Ewoud die er reeds 4 km meer opzitten had: hij had immers papa geholpen met brood te halen bij de bakker!

Als je weet dat het hier de vlaamse ardennen zijn, dat ik alles behalve een conditie heb en dat mijn kinderen vlugger fietsen dan ik dan is het echt een prestatie...

K moet zeggen dat ik intens genoten heb zeker daar de tussenstop bij mijn zusje was waar we heerlijk verwend werden met broodjes, salades, pasta's en antipasta's... teveel om op te noemen - Mare heeft zekers 5 krabsticks opgesmuld - wat een feest zeg!!!

De terugweg was gelukkig bergaf want anders ging ik het niet gehaald hebben... Maar we hadden een achterban die ons eventueel wou komen halen met de auto...

Ondertussen slaapt de gehele bende.. hoor je ze niet snurken van hun inspanning?

Mijn luisterend oor

heeft  me een héél moeilijke opdracht gegeven deze week:

ik moet een gebeurtenis noteren, daarbij een gedachte rond die gebeurtenis én daarna nog mijn gevoel...

Moet je eens proberen... klinkt simpel maar is dit echt niet hoor!

Als je dit kan dan zou je kunnen kijken hoe je kijk is naar gebeurtenissen en kan je zien hoe positief of negatief je bent waardoor je je denken met je gevoel kan veranderen..

Simpel gezegd is het eigenlijk kijken naar je glas: ist halfvol of halfleeg en dat maakt een wereld van verschil hoe je leeft....
ik ga werk hebben want sinds een jaar is't mijne halfleeg terwijl het vroeger altijd halfvol was ... maar er is zoveel gebeurd!!! Ik moet terug leren ontdekken, geloven, genieten, zelf er zijn en blij zijn met wie ik ben.... klinkt zwaar niet maar "t  moet anders moet ik hier vertrekken....

 

Deze is schitterend niet? Wat is nu halfvol en halfleeg...
Lief luisterend oor... en wat zeg je nu? hihi?

01-08-09

gehackte visa

kaart...resultaat: 1500 euro af onze rekening vanuit honkong en Duitsland...Vandaar dat een aantal betalingen geblokkeerd werden in het buitenland....Wat een miserie:proces verbaal laten maken bij de politie, mijn kinderen onder de loep genomen, echtgenoot gevraagd of hij toch geen "strawberry cosmetics" gekocht zou hebben als verrassing voor me.... maar neen!

Het vervelende is wel dat je éérst moet betalen voor je deze kan betwisten?! We staan dus deze maand niet alleen in 't rood maar knal in 't rood!!! Misschien moet ik zelfs een boke gaan vragen aan ons mama potjandorie!! Maar ze hebben ons bij de bank verzekerd dat het heel snel kan gaan: minimum 10 dagen en dan weten we meer.

Toch nog eventjes zelf gebeld naar visa want de afrekening was tot 23/07 en ik heb mijn kaart maar kunnen blokkeren op 31/07 daar we de afrekening pas kregen op 31/07!Gelukkig is er geen geld meer afgegaan: wel weigeringen van betalingen die gelukkig niet door gingen wegens de maximum die bereikt was.. oef da's toch al iets!Maar vermoedelijk is de hacking gebeurt toen we een betaling deden voor onze caravan te Londen. Ze vroegen om per mail te bevestigen dat wij het waren én dat zou net de hacking geweest zijn...

Iedereen wees voorzichtig als je betaalt met PAYPAL en een email krijgt: je kan immers plotseling heel wat lichter zijn in je centen!

19-07-09

londense week

en even weg van huis...

't schijnt dat we gaan genieten mét regenbuien maar allen tesamen met zes zonder "liefje"' en we kijken er sinds deze morgend naar uit..

Het vroege uur van op staan 5h da's iets anders maar we zijn optimistich niet?

Zekers als je weet dat we een staancaravan hebben gehuurd ipv een tent en dit naar aanleiding van een vorige ervaring (hihi) hopelijk valt dit mee zo met zes in een klein geval...

Wat een massa om in te laden zekers door de allergie van Ewoud sleuren we verschillende etenswaren mee zoals: brood, cornflakes, kruiden, yoghurt, kaas, salamie, aardappelpuree, rijst... noem het maar op... We kunnen immers niet zeker genoeg zijn niet? Anders komt hij vermagert terug en da zou toch geen zicht zijn niet?

Terwijl ik deze morgend echt wou thuis blijven is dankzij mijne karel zijne energie en zin tot dit omgeslaan naar yes we zijn weg, en heb ik spijt dat het maar voor een week is. Gelukkig volgend jaar is een ander jaar en drie weken zweden zie ik terug zitten maar de kinderen willen naar het zuiden: drie weken italië...

 ik moet er nog eventjes aan wennen...

Tot binnen een week? Groetjes van ons allen!!

20:15 Gepost door Moekemama in vakantie | Commentaren (2) | Permalink | Tags: genieten, tent, londen, engeland, zweden, italie, wennen, stacaravan, drie weken |  Facebook | |

18-07-09

Yes ze is

terug!!!

Onze kleine Mare! Wat was het stil in ons huis; ook was er zoveel vrije tijd...
En toch ik heb haar zo gemist van 's morgens tot 's avonds! Niet dat ze niet goed is bij haar Meter maar ons druktemakertje laat meer sporen na in ons gezin dan dat we vermoeden.... Zelfs Ewoud vond het hier maar stil hihi...

Toen ze thuis was begon ze hartjes te knippen om te zeggen dat ze ons gemist had en dat ze blij was terug te zijn...  kleine pruts van 4!

100_5745

 

Hier is ze met véél kapoenerij in zich!!!

 

20:15 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (0) | Permalink | Tags: weg, leeg, verlof, rustig, alleen, kapoen, hartjes |  Facebook | |

15-07-09

Mama

die groene stengels da's toch bieslook niet?

Nee, Saar da's koriander.

Maar neen die stengels... zegt Saar opnieuw.

Neen Saar 't is koriander die ik afgeknipt hebt en de stengels zijn blijven staan...

hihi: hilariteit volop.... vooral door Tim - haar lief - maar hij wist zelf niet hoe het in een zat dus de lach van mij was nog groter. hihi

 

20:15 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (1) | Permalink | Tags: plezier, lach, bieslook, koriander, hilariteit, afgeknipt, stengesl |  Facebook | |

09-07-09

Fietsen tot aan het station

Ewoud kreeg vandaag fietstraining van de thuisbegeleiding van ambulante Ann

het traject van thuis uit tot aan het station zou geoefend worden...
Ze bleven maar weg en na een uur en een half komen ze tevoorschijn. Moe maar voldaan. Ik stel niet echt vragen maar plots zijn ze aan het vertellen over het berglandschap en de moeite die het traject hem heeft gekost... hmm er zijn toch geen bergen naar 't station toe enkel 1 heuvel?! Plots kwam uit dat ze naar een station verder weg zijn gereden in plaats van het station waar hij de trein moet nemen...

Ewoud wist niet dat hij het dichtbijzijnde station moest nemen en ik ... ik lag in een deuk!

20:00 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (1) | Permalink | Tags: fiets, thuis, station, berg, traject, heuvel, deuk |  Facebook | |

05-07-09

het is 1 uur 's nachts

en ik kan eindelijk bekomen van de hitte!

Wat heb ik er dit jaar last van! Om nog niet te spreken van de zweetbuien die me plotseling overvallen: mijn voorhoofd moet ik meermaals afwegen om niet te zwijgen van de druppels op mijn rug die ik langzaam glijden in de richten van mijn "poep"... hihi

Minder leuk is het plakken van je armen aan je bureau als je aan 't werk bent!
Op kantoor was het in de gang: 39 graden!! Je moet weten dat de buitengang overkoepeld is met plastiek tegen de regen en er kan geen zuchtje wind binnen... We zaten er donderdag meer dan 12 uur en kwamen zo groggy als een toast buiten! Gelukkig konden we nadien op het terras een heerlijke duvel drinken voor we in een snikhete auto naar huis reden.

Vandaag was de hitte zelf zo erg voor me dat het water dat ik dronk er steeds uit kwam waar het naar binnen ging... Bed dus in voor een ganse dag en tegen 20 uur eruit - nog groggy maar al wat levendiger. De tuin ben ik dan maar ingedoken voor dat heerlijke zachte windje en de frambozen geplunderd voor confituur. Deze zomer hebben we al meer dan 2 kg verzameld en dit buiten de kinderen die de struiken plunderen als ze buiten zijn. Als je weet dat we amper drie stuks staan hebben dan is dit al een schitterende oogst. Vlug confituur gemaakt.

Gisteren was het het doopfeest van kleine nicht Liz... mijn dochters en vooral Lie hebben zo intens mee gewerkt in de keuken. Het was super gezellig babbelen met haar en ze kookt zo graag mee. Lieze is ook de meter van Liz!

 2009 03.07 Doopfeest LIZ 086


Deze gelukkige dame mocht Liz in slaap krijgen en onze Lie kijkt toe!

2009 03.07 Doopfeest LIZ 006

Mare veroverde haar papa tussen zijn bar-plicht door.

2009 03.07 Doopfeest LIZ 032

Saar vond een originele manier om te rusten bij hare Tim tijdens hun barshift

2009 03.07 Doopfeest LIZ 045

Ewoud geniet van zijne nintendo zonder zijn zus die komt piepen.

2009 03.07 Doopfeest LIZ 065

Ons tati met haar 10 de kleinkind! Ze doet toch schitterend niet?

Morgen breken we het dak van de stal bij tati en pepe af...

Slaap ze

01:01 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (3) | Permalink | Tags: leven, hitte, slapen, ziek, moe, duvel, warmte, kleinkind, stal, dak, nintendo, doopfeest |  Facebook | |

23-06-09

Verbranden

eerst een

heerlijke bloemkoolsoep om zeep helpen: zekers een laag van drie centimeter aangekoekte gemalen kaas op de bodem van de kom die ik nog moet verwijderen om nog niet te spreken van de geur... brr

daarna een gezellig terrasje als teamvergadering en eruit komen als een gekookte kreeft met zelfs een streepje in de boezem, om van mijn gezicht nog niet te spreken!

T is hier al eventjes stil maar de examens van mijn tienerdochters en toekomstige schoonzoon zaten daar voor heel veel tussen net als mijn vingers die niet zo goed funktioneren  na hun "tussen de auto-deur zitten en na de gips"!

Geniet van het weer maar smeer je vooral in met heel veel zonnecreme!

Groetjes...

19:05 Gepost door Moekemama in vakantie | Commentaren (1) | Permalink | Tags: vingers, rood, kreeft, kaas, gips, smeren, verbrand, zonnecreme, bloemkoolsoep |  Facebook | |

02-06-09

Op de spoed

kwamen we zondag terecht

na een heerlijk dagje uit naar domein Puyenbroeck samen met ons metekind Heide en petekind Pieterjan. 't busje zat vol met 9. Karel had een heerlijke picknick gemaakt zzoals we deden in Zweden met verse groenten, gekookte eitjes, croissants, pistolets, appels en nog lekkere desserts. Nat het eten eventjes de speeltuinen verkent en dan op stap naar het zwembad. Wat tegenvielwas dat het openbad nog gesloten was terwijl het zo schitterend weer was.

Een heerlijke tussenstop te Gent waar we heerlijke turkse pidé's hebben gegeten en dat voor geen geld. De turkse bakker was nog open om 20 uur én tuurlijk dat we brood, baklava, ayran meenamen naar huis.

Pieterjan wou nog eens op de ultra moderne urinoir gaan en dan richting huis...

Lieze slaat de deur van de bus met haar tienerlijke kracht dicht ALLEEN zaten mama haar vingers er nog tussen van mijn rechterhand; vier waren serieus geraakt en de middelvinger begon door de druk zelfs te bloeden. snel drukverband gehaald en eventjes tieren ... tja 't zag er niet goed uit... Heide en Pieterjan vlug thuis gaan afzetten, onze eigen kinderen thuis afzetten met richtlijnen en dan naar de spoed.

Op een uurtje waren we terug met de diagnose: breuk van de middelvingers gewricht en serieuze kneuzing van de twee andere vingers. Gips van mijn ganse hand tot aan mijn elleboog... mét draagband!
Merde, ik ben zo hulpeloos: enkel een hand kunnen gebruiken, de rest kan je je andere hand niet plooien..... probeer eens je haar te wassen met één hand: hoe krijg je nog maar de champoo op je hand... hihi wel grappige situaties...

De kinderen ontdekken plotseling dat mama toch wel meer doet dan ze denken. hihi zelfs mijne karel zegt dat ik goed geleverd ben...hihi