12-04-10

Moe moe... meer dan

moe = uitgeput...

Schrijf je dag eens neer zegt de psychiater dan kunnen we die bespreken.
Oké dacht ik: hier gaan we dan:

zondag 11 april:

8u45: wakker geschoten uit een diepe slaap
9u: iedereen achter zijn veren zitten want we moeten vertrekken om 9h30 uiterlijk.
Karel deed de voorbereiding... Plots komt lie met de vraag of een medicijn in huis hebben; jawel ze heeft dit vrijdag reeds vermeld maar ik was te moe om het te onthouden en op zondag is er enkel de wacht open. We zitten hier op nog geen 500m tussen 2 wachtkringen. Karel gaat vlug bij de ene en dan bij de andere kijken om uiteindelijk 15 km ver te rijden.... Oef alles is binnen alleen ons vertrekuur komt in het gedrang.
10u: we zijn op weg. Langs bij de bakker voor zondagse koeken die we opeten in de auto want van ontbijt was geen sprake door de tijdsdruk.
10u15: languit lig ik te slapen in de bus met mijn dons en 2 kussens. Als ik dit niet doe dan kan ik niet mee gaan wandelen... en jawel we komen 1h15 later ter plaatse en ik lag nog te slapen: uitgeput.
11u30 Yes daar is onze oudste....
valiezen inpakken, knuffels hier en daar en richting zeewaarts - te voet amper 500 m.
12u30: honger! Terug op de dijk en op zoek in de vluchte naar iets om te eten mét hond
Lekker eten bestellen  bij de kinderen met een heerlijke thee. Simpel maar lekker eten en eventjes bekomen van de koude. Ik mis mijn lie, we hebben deze vakantie een intense band opgebouwd en vooral begrip .... ze knuffeld terug graag en ziet ook wanneer het niet gaat ... begrip he voor beiden... ze wordt groot als een volwassen geest en dit is heel fijn om mee te mogen maken.

14u Mare krijgt haar go-car en we stappen 10 min om terug te keren - er is toch wel veel wind en 't is toch nog koud.... Tim loopt in een shortje!!!!
14u30 go-cart terug en een lekker dessert voor ieder: pannekoek, luikse wafel of een suikerspin.... energie om naar de auto te wandelen.

15u30 terug aan de auto en een lekkere thee drinken terwijl de kinderen aan het spelen zijn in het zand.
16u30 we vertrekken huis waarts en ik heb het geluk terug te mogen liggen in de bus en jawel terug meer dan een uur te snurken.
18u thuis zonder dat ik het besef. Karel en de kinderen laden uit en ik ga met Gusta tot bij de kippen. Lie is thuis en komt me tegen. Mijn keel voelt al een paar dagen rauw aan en ik drink me te pletter.
19u aan tafel voor een boke. Kinderen ruimen af terwijl ik de was sorteer voor de volgende beurt en droogkast leeg maak. Dankzij karel moet ik me niet bukken en mag ik op een kleuterpaddelstoel zitten waardoor ik alles kan mikken in het "gat".
Saar even helpen met haar pc, zorgen dat Gusta niet aan het "pikken" slaat van eten, telefoon van vriendin en mama en écht terug doodmoe...ondanks al die pillen.

Wat ik leer is doseren, een inspanning maar nadien moet ik bekomen en tegenwoordig ben ik ze al aan het incalculeren. B.v maandag werken (amper 6uur) en 's avonds plat liggen maar ook de dag nadien niets plannen... dit is toch niet normaal meer!!

Karel vertelde dat hij onder de indruk was... Zoveel slapen en nog zo moe zijn en dit kunnen aflezen van mijn gezicht... 

Papa heeft CVS en ik vraag me af of ik inderdaad zoals de huisarts inderdaad het antwoord daar niet moet gaan zoeken...

21u terug in de zetel plat liggen: moe zijn. met lie haar LP dit verhaal vlug schrijven in de zetel.
22u30 slapen als een blok

08-10-09

ik voel met zò geraakt!

een telefoontje van de gon-juf

na de vele mailtjes aangaande afspraken die moeilijk worden nagekomen, een paar overleggen... een klassenraad verder!

We hebben zo intensief met het ambulant team de overdracht besproken, bekeken wat kon en niet kon, de sterke punten van Eowud aangehaald maar evenzeer zijn beperkingen. Na de voorstelling van Ewoud op de klassenraad en zijn eerste rapport komt al de vraag van de leerkrachten uit: wordt hij niet "over-begeleid"!!!

Grijs haar, een nacht vol tranen, een gon-juf die de boodschap bracht en naar mijn intuitie ons niet volgde maar steeds maar bleef verklaren dat hij het goed deed en geen hulp nodig had.... ik heb er dus maar een fles wijn op gekraakt want ik was gekraakt: een over-bezorgde moeder die goede punten wil voor haar zoon!!!! Terwijl we alleen een school zoeken die hem een goed eigenwaarde gevoel kan geven zodat hij zelfvertrouwen kan krijgen en zijn weg zal vinden! Dat zijn Iq ook meespeelt in het geheel dat is volgens hen blijkbaar naast de kwestie....

Toemetoch: hoe moet ik dit toch duidelijk maken: ja inderdaad ieder gegeven op zich is niet zo erg maar maak eens de optelsom: DCD, hypotoon, dysorthografie, dyslexie, dyscalculy, ADD en dan verschillende allergiëen. Er zijn kinderen die tilt slaan bij één van deze diagnose hij heeft er wel 5!!!! Is er dan niet niemand die het totaalbeeld ziet?

Ben ik overbezorgd omdat ik wil dat hij geen faalgevoel krijgt? Dat hij voelt dat hij vooruit kan en dat hij is wie hij is?

Weet je dat ze toch maar op de school willen uitproberen op de school of hij geen blokfluit kan spelen terwijl hij een motorische handicap heeft !!!!

En dan zeggen ze tegen me: je moet dit relativeren, er zijn zoveel verschillen.

IK wil dit NIET relativeren: kijk naar mijn kind zijn kunnen en hou rekening met zijn beperkingen zonder ze steeds in vraag te stellen....

Toemetoch ik word daar zo moe van!

En nu?!

17-09-09

hectisch!!!!!

ja dat kun je wel zeggen:

overschakeling van Mare naar een ander bijschool naar derde kleuterklas. Komende van 14 kleuters over de drie kleuterklassen naar 28 kleuters in een derde kleuterklas in een geheel van 300 kinderen! Je zou van minder het druk vinden niet?

Ewoud naar het eerste middelbaar: mét de trein en daardoor thuisbegeleiding in het trajekt gedurende de vakantie maar ook in het begin van het schooljaar, reorganisatie van zijn spullen, klas, bank, kast in de school, pc die geïntegeerd wordt, voorstelling klasseraad, nieuwe gon-juf, aanpassing van pc en software en dit buiten de gewone wijzigen... Ondertussen lopen ook de onderzoeken op het centrum voor ontwikkelingsstoornissen waar we een halve dag in de week naar toe moeten...

Lieze en Saar hebben een zelfstandige start genomen maar profiteren van hun vrijheid nl een trein later nemen en als mama niet thuis is vragen of ze bij een vriend mogen een film gaan bekijken terwijl op hen gerekend wordt om te babysiten op Mare daar we ouderkontakt hebben voor haar. Dan maar gezellig alleen gaan, ieder koppel zien verschijnen en spijt hebben dat hij er niet bij is... tsj wat doet ne mens dan: helpen met inschenken en afruimen natuurlijk.

Als je dan thuis komt; 't kot nog in dezelfde staat als 4 uur voordien, twee oudsten die niet thuis zijn ( 't is wel al 11h30!!!) en je dan kort reageert op je man die in de zetel languit ligt.... Karel zijn de meiden nog niet thuis dan weet hij niet hoe laat maar 't zal wel in orde zijn als dirk ze brengt tussen 23 en 23h30!!!!!  En dat hij dan klaagt dat hij niet kan gaan slapen want hij weet niet wanneer ik thuis kom!!! Ik ben gaan luisteren en helpen voor onze dochter!!! pff oke tot daar aantoe maar als je grote dochter aan hem vraagt waarom is mama boos en hij zegt ik weet het niet dan ontplof ik hoor!!!! Met tranen natuurlijk...

Als karel dan antwoord dat ik boos ben omdat ik de afspraken niet gemaakt heb met de kinderen antwoord ik heel ludiek: beneden slapen is veel aangenamer....Ik slaap beneden is het hekken van den dam en: geen kus en geen slaapwel...

't zal wel aan mij liggen zekers? ik die geen afstand kan doen en overwerkt ben... maar ze vergeten dat ik nog thuis ben met ziekteverlof!

Als Griet Dewitte dan tijdens ons testing naar motoriek verteld dat ze zo fier is in de vooruitgang die wij ouders gemaakt hebben in onze zoektocht en in het verkrijgen van extra mogelijkheden, in het oprichten van zorgouders en het helpen van elkaar, het pioneerswerk .... mijn huisgenoten zien dit echter niet en of ze het appreciëren ? ik weet het niet maar ik word er alleen maar moe van..

Gelukkig verklaard Ewoud in de auto dat hij geniet van de hulp maar ook van het samen-zijn en het samen zoeken....

Waarom ziet de rest van het gezin dit gevecht niet en de kracht die het me kost? Waarom willen ze alleen maar meer hun ding doen zonder te kijken naar de anderen.... Waarom mag ik niet zijn wie ik ben: moe gevochten maar ik moet vechten anders is er geen toekomst ! Waarom zien ze dit zo ik-gericht !! Waarom zo ?! Waarom ik ?! En ik waar pas ik in dit plaatsje?!

Effekes een dipje dus.... Maar 't al bijna licht en dan ziet de wereld er al heel anders zijn!

grjts van een nachtuil

 KARELcover

 

05-07-09

het is 1 uur 's nachts

en ik kan eindelijk bekomen van de hitte!

Wat heb ik er dit jaar last van! Om nog niet te spreken van de zweetbuien die me plotseling overvallen: mijn voorhoofd moet ik meermaals afwegen om niet te zwijgen van de druppels op mijn rug die ik langzaam glijden in de richten van mijn "poep"... hihi

Minder leuk is het plakken van je armen aan je bureau als je aan 't werk bent!
Op kantoor was het in de gang: 39 graden!! Je moet weten dat de buitengang overkoepeld is met plastiek tegen de regen en er kan geen zuchtje wind binnen... We zaten er donderdag meer dan 12 uur en kwamen zo groggy als een toast buiten! Gelukkig konden we nadien op het terras een heerlijke duvel drinken voor we in een snikhete auto naar huis reden.

Vandaag was de hitte zelf zo erg voor me dat het water dat ik dronk er steeds uit kwam waar het naar binnen ging... Bed dus in voor een ganse dag en tegen 20 uur eruit - nog groggy maar al wat levendiger. De tuin ben ik dan maar ingedoken voor dat heerlijke zachte windje en de frambozen geplunderd voor confituur. Deze zomer hebben we al meer dan 2 kg verzameld en dit buiten de kinderen die de struiken plunderen als ze buiten zijn. Als je weet dat we amper drie stuks staan hebben dan is dit al een schitterende oogst. Vlug confituur gemaakt.

Gisteren was het het doopfeest van kleine nicht Liz... mijn dochters en vooral Lie hebben zo intens mee gewerkt in de keuken. Het was super gezellig babbelen met haar en ze kookt zo graag mee. Lieze is ook de meter van Liz!

 2009 03.07 Doopfeest LIZ 086


Deze gelukkige dame mocht Liz in slaap krijgen en onze Lie kijkt toe!

2009 03.07 Doopfeest LIZ 006

Mare veroverde haar papa tussen zijn bar-plicht door.

2009 03.07 Doopfeest LIZ 032

Saar vond een originele manier om te rusten bij hare Tim tijdens hun barshift

2009 03.07 Doopfeest LIZ 045

Ewoud geniet van zijne nintendo zonder zijn zus die komt piepen.

2009 03.07 Doopfeest LIZ 065

Ons tati met haar 10 de kleinkind! Ze doet toch schitterend niet?

Morgen breken we het dak van de stal bij tati en pepe af...

Slaap ze

01:01 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (3) | Permalink | Tags: leven, hitte, slapen, ziek, moe, duvel, warmte, kleinkind, stal, dak, nintendo, doopfeest |  Facebook | |

28-05-09

4O jaar...eindelijk!

100_5741

Daar moet ik eventjes van bij bekomen!

Bedankt voor de superwensen en de hele mooie orchideën!



15:21 Gepost door Moekemama in Vrije tijd | Commentaren (7) | Permalink | Tags: bedankt, slapen, moe, jarig, wensen, 40, superwensen, aorchideen |  Facebook | |

27-04-09

drukke

dagen met véél emoties

waren het hier...
Moeke Brenda stelt het écht niet goed en we trachtten de financiële kant te spijzen door verkopen, een benefiet avond maar evenzzer een strijkmarathon..pff alles goed om niet na te denken wat de toekomst gaat brengen. Als je dan misbegrepen wordt ondanks je inzet naar vermogen dan knap je even af... dinsdag en woensdag zat ik meer mijn bed in dan er uit ... Ik had zo'n verdriet en voelde me vooral leeg en misbruik! Je mag 12 uur werken doet er 30 en dat is nog niet genoeg voor niemand niet ... ze stellen steeds dat je tekort doet aangezien ze denken dat ik terug voltijds aan het werk ben terwijl ik niet wil vertellen dat dit eigenlijk niet kan: ik ben doodmoe van deze depressie en zoveel emoties die erbij komen. God ik had nooit gedacht dat ik me ooit zo zou kunnen voelene en zeker niet dagen of weken aan een stuk. Ik die een energiebrok ben of moet ik zeggen was...?!

Anderen noemen het een dipje maar deze week sprak ik met een lotgenoot en de gelijkenissen zijn zo groot en herkenbaar: van het niet inslaap kunnen vallen tot het nachtelijk ontwaken, het immense zweten, de vergeetachtigheid die je in verlegenheid brengt want ze is echt extreem, hartkloppigen waarvan je denkt mijn hart gaat het begeven, zo intens moe zijn dan zelfs slapen niet helpt - zelfs dagen aan een stuk niet - het zo weinig kunnen doen in vergelijking met anders en toch je niet tot beweging toe kunnen aanzetten .. het gedoseerd afwegen wat je wel en niet gaat doen om toch niet in panne te vallen - want de panne waarin je terecht komt is zoveel dieper dan voorheen
waardoor je weet dat je er nooit bovenop zal geraken want je bent zo moe...

164283235244324162c487c  ik mis de zon!

20-02-09

Wat een ongeloofelijke kennis

van zaken heeft de kinderarts...

Ewoud sukkelt sinds jullie met klierkoorts en de bijhorende vermoeidheid. Begin december werd hij genezen verklaard maar de extreme vermoeidheid bleef.

In januari zat hij een week thuis: een griepje volgens de huisarts. Vorige week storte hij volledig in...terug 17dagen thuis om te rusten en hoe: veertien uur op een nacht, ganse dag in de zetel en dan nog een uurtje slapen...

Karel en ik begonnen ons serieus zorgen te maken; komt dit door zijn DCD, of enkel door het ijzertekort,of zit hij in een rouwverwerkingsproces of is hij depressief want gelukkig is hij echt niet meer de laatste tijd... Dit beamen ook de mensen van het revalidatiecentrum, net als zijn gon-juf. Karel die anders heel bezadigend is maakt zich ook zorgen. Hij krijgt een ontlploffing op de cathese en dat is de druppel die overloopt! Nog nooit heeft hij een uitbarsting gehad buitenshuis en dat is het signaal tot kontaktname met de psychologe. Er wordt een spoedvergadering gepland met de psycholoog, met zijn hoofdbegeleidster, met zijn gon-juf en met de mensen van de thuisbegeleiding die komen met dire: de coordinator, zijn ict mevrouw en de vrijetijdsdame... Veel dames rond een tafel én wat een women-power dat is naar bezorgdheid van Ewoud...

We spreken af om eerst het lichamelijke te kunnen uitsluiten en ze raden een kinderarts aan. Daar zijn we dus net geweest en gewoon door observatie van hem, voelen en vragen weten we reeds voor 80 % zekerheid wat zeker:
Ewoud zijn poliepen en zijn amandelen zijn door de klierkoorts enorm vergroot waardoor hij heel nasaal praat maar dat deed hij al lang. Hij slaapt op zijn rug waardoor de amandelen in zijn keelholte "vallen" waardoor hij weinig zuurstof krijgt en waardoor hij steeds REM slaapt maar geen diepe slaap. Dit zijn een soort CVS kinderen. Je merkt dit ook aan zijn gehemelte dat op een punt reikt doordat hij niet door zijn neus kan ademen slaapt hij met zijn mond open en daardoor duwt zijn tong niet tegen zijn gehemelte waardoor die afgevlakt wordt.

Zo simpel vermoedelijk enkel poliepen en amandelen verwijderen en hij zal dieper kunnen slapen en minder moe zijn!!!

Vroeg ze ons of niemand die gezien heeft want dit moet al een tijdje aan de hang zijn....

Ik ben ZO BLIJ, zo iets simpel en we kunnen er iets aan doen...

Vrijdag weten we meer zoals zijn ijzertekort, een vrees voor huisstofmijtallergie en o jee gluten maar vandaag kan het niet op: ik loop al een hele avond te zingen..... YES!!

08-02-09

Wat een energieke

week!

Maandag officiële werkdag aangevuld met een personeeletentje wat super lekker was. Sneeuw die voor vertraging zorgde waardoor karel niet gaan werken kon en jawel met 5 van de zes zaten ze thuis met : griep!
Dinsdag normaal een vrije dag maar een onthaalmama werd met spoed geopereerd en er moesten 12 kindjes herzet worden = een ganse dag aan de telefoon zoekend naar gaatjes en gepaste oplossingen voor zorgenkindjes.
woensdag = boodschappen dag, heen en weer rijden van de academie tot de scholen, tot het afhalen van de oudsten aan het station. Bieb niet vergeten en dvd's halen voor zieke Ewoud zodat hij zich rustig kon houden.
Donderdag =  1ste donderdag is gelijk aan een avondpermanentie tot 24 uur maar eerst een zieke onthaalmoeke gaan bezoeken - is haar eerste chemo begonnen - problemen op kantoor met belgacom en vervangster die niet aan haar trekken komt omdat ze nog moet inwerken. Avondpermanentie met ouders die heel dwingend zijn en graag de regelgeving naar hun hand willen zetten én zeker daar het over de dagprijs berekening gaat MAAR ieder is gelijk voor de wet natuurlijk. Spelotheek met fantastische mensen die graag spelen met hun kinderen én daarna een glaasje met de collega's waardoor we om 1h30 maar thuis waren.
Vrijdag= aankopen voor de traktaties van mijn onthaalmoekes nl een muntrolletjes met de tekst : voor uit-muntende-zorg. Materiaal voor de ouderraad boom aankopen, net als de bloemen voor mijn collega's die ik eindelijk eens kan bezorgen voor hun zorg voor me. Voorzitterskado zoeken net als de passende uitspraak erbij. 2 speechen voorbereiden op papier. Scanner gaan installeren bij een zorgouder en om 18 h klaar om ons onthaalmoekesfeest in te luiden. Een zalig rustig feest met 18 mét de voorzitter aan mijn zijde. Daarna een stapje in de danswereld zodat we pas om 3h thuis waren.
Gelukkig mogen uitslapen tot de middag en wakker geworden van het heerlijke geurende vers gebakken brood van mijne karel mét koud buffet. Nadien vliegen naar 't stad om de polo's die we gemaakt hebben voor de ouderraad te gaan afhalen. Shoppen met lieze nl nieuwe schoenen en wat kledij maar ook nog wat tijd voor een ice tea. Thuis gekomen aerols geven en eten en daarna als een blok in slaap gevallen nadat ik nog wat had gesurfd.
Zondag wakker worden in alle vroegte door Ewoud die de afwasmachiene aan het vullen was en Saar die zich aan het douchen was. Alle materiaal verzameld en om 9h45 op weg naar de school van Lieze. Met lieze de ouderraad boom decoreren en om 11 h was alles klaar voor de lotjes verkoop. Tot 15 h heen en weer gelopen en lotjes verkocht met een winst van 830 euro. Tegen 16 uur thuis en nu eventjes op blogland vertoeven om nadien me neer te zetten voor de volgende week...

Ik werk officieel voorlopig 12 uur... Maar ook al ben ik zo moe ik denk dat mijn innerlijke energie terug aan het komen is.... dit zou schitterend zijn want ik verlang naar mezelf in volle glorie (neen niet in de kilo's dankzij die pillen) maar gewoon mijn volle zelf en geen afgietsel....

Yeserdeyes... 't komt hopelijk allemaal goed!

21-01-09

Een super dag

Begon met jawel:

2 platte banden! Een in de koffer die eigenlijk al een paar maanden moest hersteld worden maar dat ik steeds uitstelde alle eigenlijk mijne karel want dat is geen werk voor mij vind ik... (hihi) en een aan mijn linkerachterband.

Hoe kan dat nu hoor ik jullie denken? Ja : twee nageltjes hé...
Maar Tim had mijn auto gewassen en een kruissleutel een plaats gegeven onder de reserveband en dat rare geluid kwam dacht ik van die kruissleutel die misschien niet plat in de koffer lag... Niet dus! In het donker, in de gietende regen een platte band zien.... brr als je weet dat ik gekleed was voor een etentje met het kantoor dan kwam dit niet goed. Mijne karel 4X opgebeld: geen reaktie, mijn dochters waren daarentegen heel creatief met hun opmerkingen: zet je radio aan en geniet, bel 1207 en zoek een garage tot en wat nu... hihi. Ben maar beginnen te lachen.... 't kon niet meer stuk. Mijn permanentie overgedragen aan een collega die pas startende is maar we zullen wel zien waar we uit komen ...

Daar is Erik onze garagist die ik vroeg om niet te lachen met wat ik voor had maar die heimelijk genoot... Ons mama had ons gevoerd naar de garage en Erik reed direct mee terug nadat hij een "chique" in de band had gestoken. Als een gentelman vervangt hij de band terwijl ik mijn vrouwelijke charmes uithaal in de zin van ik kan dit echt niet.... De gietende regen stop en na de constatie van een platte band ben ik een uur nadien terug op weg terwijl ons moe Erik terug naar zijn garage voert....(bedankt he moeke)

Hectische dag op 't werk, collega ziek, vervanging moeten inwerken, sekretariaat die hulp vraagt, etentje herzetten en .... je weet wel de hele rietemetiet!

MAAR s'avonds een ouderraad vergadering van het olv, veel mensen met véél energie en ik die terug mijn oude zelf ben... ik voel me reuze en dat geeft zo'n kick!!! Zou dit dan toch terug komen? Yes er is zon in de duisternis!

dyn006_original_100_100_gif_2587124_3515faf8cea14dac2803d11706de9cd0Ik ben echt op weg!!! Duim je mee?

18-12-08

Een tijdje...

geleden...

maar ik ben doodziek... trillen, bibberen, zweten, vergeten,heel veel vergeten, moe zijn....

Mijne Karel heeft Saar van de morgend naar huis geroepen... zo op ben ik.
Deze morgend bijna ean autoongeluk: voorrang van rechts vergeten te geven, het scheelde geene meter. Het kerstcafé dat ik op school zou doen als voorzitster moeten afbellen - mijn hart is er stuk van...

Maar er is hoop...

de kracht van mijn man, de liefde die hij voor me voelt voel ik zo intens dat ik er warm van wordt, Saar en Tim die vandaag zo intens voor me gezorgd hebben, geholpen in het huishouden zelfs de auto's hebben gewassen, Ewoud die net niet in paniek was maar zocht naar een uitweg, Lieze die heel spontaan haar broer helpt bij zijn huiswerk dat zó immens aanvoelde, Lieze die het nieuwe liedje van clouseau laat horen, mijn broer die zomaar binnenspringt voor 5 minuten, lekker eten dat Karel maakte, Karel die naast me komt liggen zomaar, een aai over mijn hoofd en een overwachte zoen, een aperitiefje kunnen drinken, de was die karel zomaar doet....

Je zou van minder warm worden hé?

19:34 Gepost door Moekemama in Liefde | Commentaren (3) | Permalink | Tags: moe, warm, broer, huiswerk, binnenspringen, zoen, lied, clouseau |  Facebook | |

01-11-08

pff té moe

...

en niet zomaar! Ik ben 3 maanden thuis en ik heb er nog niets van gemerkt...

Vandaag was zo'n slechte dag ... zo moe ondanks goed nieuws, fijne kinderen, een fantastische man... een slechte nacht ja dat wel met geen oog dicht, een glas wijn als slaapmiddel, een zieke dochter in de nacht maar toch...

CVS .. ik wil er niet aan denken dan is de uitleg van de medische adviseur "minder" gewoon effekes nen burned out... pff je zou van minder moe worden maar toch:

Ewoud zijn diagnose, 't gevecht met de rechtbank voor verhoogde kinerbijslag, 't vlaams fonds aangaande een handicap of niet, heroverwegingcommisie ten volle, GON begleiding verkrijgen voor 't minimum van 2 jaar en hopen dat dit zwaar genoeg is voor de rest van zijn schoolse carriëre, heroverweging voor zijn aangepaste tafel en stoel, Lie die start in een nieuwe school met zorg, zorg zoekende ouder binnen een school en meedenken in ouderraad en schoolraad, Saar die een zelfmoordpoging onderneemt, de stress hierbij, 't verdriet, 't gevoel van tekort tekomen, DGGZ inschakelen en heel confronterend zijn, Mare die haar onthaalmama verliest in het ziek-zijn van haar eigen dochter, een vervangster zoeken, een heel goede en intieme vriendin die verkiest te verdwijnen uit ons leven zomaar zonder dat we het voelen aankomen... en ik mis haar ZO INTENS!
Mare die noodgedwongen naar 't school vertrekt en waar wij ons niet goed bijvoelen kon ze maar nog eventjes bij Martine zijn die zo haar kindjes door en door kent...
Gefrustreerd door de computers die nog niet meewillen in het kunnen kunnen voor de kinderen zoals spraak technologie, verkregen rechten op de school die afhankelijk zijnvan de goodwill van elke leerkracht... Na 7 jaar weet de omgeving nog steeds niet van de allergie van onze Ewoud aangaande o.a chocolade en speculaas - ook al wordt dit elk jaar gezegd bij het begin van het schooljaar -

nen baas waar je 200 % voor werkt en een dienst uitwerkt tot de 2de grote van Vlaams Brabant en gestart als een super kleine dienst ... 24 op 24  permanentie voor je mensen terwijl de overheid met moeite 28 uur betaalt maar na 3 maanden vraagt hij nog steeds niet hoe het gaat... Of hoe het met de komende inspektie zal gaan....

En dan sta je op na een nacht in je bed... en denk je ben ik gaan liggen of niet ? Heb ik wel geslapen? Waar is mijn ENERGIE naar toe? Ik ben OP, doodop....Ik kan niet meer, niet meer verder, NIET meer...

alles zuigt me leeg en waar moet ik me herbronnen? Ik ben op...

Help, help me...

IK WIL TERUG LEVEN!!!

20:25 Gepost door Moekemama in Algemeen | Commentaren (9) | Permalink | Tags: doodop, moe, cvs, verdriet, school, leeg, energie, niet, herbronnen |  Facebook | |

03-09-08

slaapje

zo deugddoend...

zeker met het warme lijfje van Mare naast me: net een boejotte (hihi). Het Begon eigenlijk anders : met drie in het grote bed - samen boekjes lezen, de een een strip, de ander luidop haar prentenboek voorlezen en de mama leest om in slaap te vallen een super spannende thriller...

Bijna drie uur later worden we wakker....

Uitgerust zul je denken? Neen hoor, net het topje van de ijsberg die weg is van de moeiheid om terug een paar uur te kunnen functioneren....

Sinds 7 augustus ben ik thuis en dit al tot 10/10... tot nu heb ik er nog niets van gemerkt....

Afbeelding en tekeningen 107

20:16 Gepost door Moekemama in Vrije tijd | Commentaren (2) | Permalink | Tags: cvs, slapen, moe, kinderlijfje, warmte, lezen, prentenboek, strips, thriller |  Facebook | |

28-08-08

zo moe

zeg ik misschien wel 10 x na elkaar...

de huisarts denkt aan mijn schildklier of CVS! Maar ik wil helemaal niet zo moe zijn een ganse dag noch niet denken aan mijn verdere leven!!!!

En toch ben ik doodmoe, 't huilen staat me nader dan het lachen...
Slaap dan hoor ik jullie zeggen maar vorige week lag ik tot 16 uur per 24 in mijn bed en ik stond op: DOODMOE....

Ik moet zeggen dat we wel een zwaar jaar achter de rug hebben: diagnose ewoud, start lieze nieuw schooljaar met zorgvragen, Saar die een zelfmoordpoging heeft gedaan, voltijds tijdelijk werken - 3 maanden tot collega is genezen, arbeidsrechtbank voor de verhoogde kinderbijslag van Ewoud, nachten draaien, vroege ochtends om kinderopvang te beperken...

Ons Saar was onrustig, wat bang deze morgend: ik heb nog nooit zo verbaal afgegeven op de weggebruikers voor mij... ik was zo moe dat ik het niet kon verdragen dat ze de wegcode niet kende dat ik luidop riep tegen hen hoe de wegcode wel ik elkaar zat...

tot morgen...

00:23 Gepost door Moekemama in Algemeen | Commentaren (4) | Permalink | Tags: moe, cvs, wegcode, bang, verbaal, collega, voltijds |  Facebook | |

16-08-08

klierkoorts

heeft Ewoud

sinds Zweden al en vermoedelijk de mama ook...

zweden 2008 009

Zie je hoe "geel" hij hier al ziet?

Gelukkig slapen we veel samen tot 17 uur op een dag en als we wakker zijn dan lezen we in dat grote bed heerlijk strips! Mare komt met Lego aan ons bed een huis bouwen en de groten zorgen beneden dat het huishouden wat op rolletjes loopt. Wat knap van hen hé? Ze beseffen ook nu hoeveel werk mama er in steekt ...Karel is ondertussen reeds een week gaan werken en hij vangt al de rest verder op... zonder morren.

100_3758
De super meiden - in Zweden - voor een "elg".

 

 

 

 

 

 

 

Hij moet nogal wat verdragen hoor; strompel je tegen 13h30 uit je bed en 't eerste wat je kan zeggen is hoe moe je wel bent. Na het eten na een uurtje op te zijn terug naar boven tot 18 uur waar we terug slapen en soms wat lezen... Eventjes beneden tot 22 uur en terug naar mijn bed. Je zou nu zeggen allez zo raak je uitgeslapen maar je voelt je even moe en uitgeput. Maandag terug naar de huisarts en hopelijk heeft hij wat beter nieuw....

Hier wordt het terug een rustweekend...
met een vermoeide groet...

 

14:17 Gepost door Moekemama in Vrije tijd | Commentaren (0) | Permalink | Tags: ziek, klierkoorts, geel, bed, lezen, moe, uitgeput, dochter, knap |  Facebook | |

15-04-08

zwaar hoofd

Deze morgend opgestaan met een hoofd vol wolken, een droef hart en gewoon géén energie meer...

Opgebrand? Misschien maar ik heb nergens echt zin in, de tranen staan me meer in mijn ogen en ik weet niet echt waarom! Alles is écht teveel, ik bots overal tegen aan en 't is net of iedereen alles wil van me... ze "vragen" me leeg....'t is precies nooit genoeg en ik geef maar en maar en nu is't op....

Komt het ooit terug? Ik ben zo moe....

20:30 Gepost door Moekemama in Algemeen | Commentaren (4) | Permalink | Tags: moe, op, vragen, leeg, woken, hoofd, hart, droef hart, tranen, energie, ogen, teveel |  Facebook | |

29-03-08

Hoe moe kan een kind zijn?

Zo moe....

maart 2008 073

 

en dit om 19 uur.... tot 9 uur 's anderdaags!

20:30 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (0) | Permalink | Tags: moe, slapen, duimen |  Facebook | |

05-02-08

nachtelijk onderhoud

Mijn 2 meiden vielen een voor een...

zo ziek als  een hond en dat na een uitje technopolis voor onze lie haar verjaardag... Ikzelf ben nu te moe om verslag te brengen... De foto's zullen dus later volgen...

Doodziek allebei: vandaag hebben ze amper 10 stappen uit hun bed gezet... Stik kapot... 't ergste is dat tati ook gezegend was, tante liefje ook en Ewoud zit op het vervolg spoor....$

Vlug frederic verwittigd dat onze kinderen niet konden babysitten deze week... jammer lieze had er zo naar uitgekeken: haar eerste solo optreden bij drie kapoenen...

Hopelijk morgen beter hersteld want dan is het haar verjaardagsfeestje...

1258715794

groetjes...

20:59 Gepost door Moekemama in Vrije tijd | Commentaren (1) | Permalink | Tags: kinderen, groeten, ziek, buikgriep, feest, moe, slapen, spelen |  Facebook | |

12-01-08

Eenzaamheid?


Nooit begrepen toen me werd verteld...

door de handicap, leerstoornissen van je kinderen zal je "eenzaam" worden, een buitenbeentje zijn omdat de mensen je niet "verstaan".... Las ik op verschillende sites, werd me verteld door vrienden met zorgenkindjes....

Nu je het zegt: de tijd bleef stille staan... Alle vrije energie gaat naar het zoeken van altenatieven - betaalbare - boeken lezen om te leren begrijpen, zoeken naar uitwegen, computerprogramma's doorspitten  en bekijken, opleidingen volgen, onze zaak voor de rechtbank voorbereiden, overleg met onze advocaat, overleg met de juffen, school, gon, revalidatiecentrum, zorgleerkracht... alles wat afstemmen om mekaar....therapie hier en daar, taxi zijn....

Als niemand komt aanwaaien, of eens belt dan blijft het stil want meestal is onze energie op tegen 's avonds.....

Ewoud komt al een hele week vragen om zijn yoghurt drankje te openen want door de kleine dop kan hij dit niet. Karel ziet onze Mare lopen met hetzelfde flesje en vraagt haar of hij het wil openen... 'neen ik kan dit zelf ' en tegelijkertijd draait ze het zonder moeite open voor zijn neus... Voila!Konfronterend was dit wel voor Ewoud: zijn zus van 3 maakt sinds kort dus voor hem zijn flesje open.... Ik hoor jullie al denken... da's toch zo erg allemaal niet .. Misschien niet bij dit ene ding maar als je dit moet doen bij elke stap, elke dag, elke beweging overwegen, van's morgens vroeg tot 's avonds laat gekonfronteerd worden met je zeven jaar jongere zus die al die kleine dingen zomaar kan... waar blijft dan de energie tot positief denken? Je zou van minder moe worden niet? En ons ventje is op dit ogenblik héél moe!!januari 't begin 027

 

Gelukkig draagt ze hem op handen en hij haar...

21:48 Gepost door Moekemama in DCD | Commentaren (3) | Permalink | Tags: banaal, moe, bellen, energie, flesje, open, dop, dingen, positief |  Facebook | |

30-12-07

sportpaleis en

clouseau...

4 tickets reeds maanden besteld.... Op 't moment van de waarheid gaat onze lie liever gaan inslapen in de jokido.... Mijn hart zei bonk.... ja, ze worden groot en beslissen al graag eens anders dan de mama niet ? Haar meenemen zou me zwaar bevallen zijn.... kwestie van lichamelijke tieneruitdrukking niet ? Babysit gezocht - Karel wou zich opofferen om mee te gaan - niet gelukt want de kleinste zelf wou niet gaan slapen ergens anders.... Saar was overgelukkig ze mocht een vriendinnetjes mee vragen. Ewoud keek er naar uit....

Het sportpaleis zag er maar klein uit vond hij ... tot hij binnen zat: al dat volk!

Sfeer alom MAAR na 15 min begon Ewoud zich af te vragen hoe lang een liedje duurde en hoeveel liedjes er in een uur gingen en hoelang dit nog ging duren.... Om 21 uur was hij doodmoe... Dan maar afleiden met op de stoel te gaan staan, dansen, knuffelen... maar toch.. Tijdens de pauze hem eventjes laten nippen van de redbule - hihi in de hoop dat hij het zou overleven...

Om 23 uur was er geen houden meer aan.... hij moest naar huis, doodop en dit terwijl de eerste tonen van En Dans werden ingezet.... Wij dames hadden zoveel zin tot dansen maar toen we zijn gezicht zagen... zijn we maar gestopt. In de auto viel hij als een blok in slaap, na een uur vertelt Saar dat hij op de boxen in slaap is gevallen terwijl wij loeiend jawel clouseau hadden opgezet...

20 jaar clouseau, da's evenveel als Karel en ik elkaar kennen! Elk kind heeft zijn liedje dat tijdens de zwangerschap zo intens veel werd gezongen dat ze het nu nog herkennen...

Saar: als je lacht, Lieze: live like kings, Ewoud: zie me graag en onze Mare: hier bij jou!

De keerzijde van het optreden was het intens verlangen naar een  vriendin waar we vorig jaar mee naar 't optreden zijn geweest en die ik zo moet missen!!!

 

20:00 Gepost door Moekemama in Vrije tijd | Commentaren (0) | Permalink | Tags: sportpaleis, zingen, clouseau, vriendin, liedjes, moe, ticket, spelen, lachen |  Facebook | |

05-12-07

blok..

ssst...

We lopen hier op kousevoeten... Morgen komt niet alleen de sint en piet maar ook 't eerste examen voor Saartje... Een kwebbelmie als Mare stil houden is écht niet evident; zeker als je weet dat ze aan tafel luider en luider praat tot de mensen naar haar luisteren of dat we haar vermanen... hihi ze trekt er zich weinig van aan.

Een héél drukke en stressie periode dus gelukkig maar 14 niet meer te gaan... we moeten het positief bekijken niet ? Hopelijk waakt haar engeltje terug over haar...

angeltekening

19:45 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (2) | Permalink | Tags: moe, tieners, frans, blok, stilte, tijd, studeren, hoofdpijn |  Facebook | |

12-09-07

moe, doodmoe

eventjes rusten, bekomen...

Zo noemt onze huisarts dit... Om te beginnen tot eind volgende week rusten maar 't enigste verschil met werken is dat ik 's middags me eventjes kan neerleggen. de vermoeidheid blijft; neen ik denk dat het juiste woord eerder uitgeput zijn isimages

 

 

 

21:40 Gepost door Moekemama in Algemeen | Commentaren (3) | Permalink | Tags: verdriet, eenzaam, moe, thuis zijn |  Facebook | |

25-08-07

schrijnend

pijnlijk...

ewoud heeft vandaag 150 % van zijn kunnen getoond... maar 't was pijnlijk om te zien...uitleg volgt later; eventjes verwerken hoe moeilijk dit is ....

Deze middag moest ik slapen en afstand nemen; Karel kreeg de volle lading maar 't verdriet is zo intens en diep.... hoe moet ik dit overbruggen naar hem toe; naar de kinderen; naar Karel...
IK ben zo moe.... en zo bang.....!!!

22:39 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (2) | Permalink | Tags: bang, dcd, schrijnend, moe |  Facebook | |

04-08-07

Moe...

Uitgeput....

Zo moe dat ik ben.. Mare lag deze nacht bij me beneden in het bedje en ook al ligt ze zalig in je armen je kan het toch maar moeilijk diep slapen noemen... We hebben wel 'gedut' onder het toeziend oog van Vitaya...

Maar de vermoeidheid gaat verder dan dat.. uitgeblust zijn met veel pijn geeft geen energie... En mijn "herbronning" is zoek... ik weet niet waar ze te halen op dit ogenblik...

 

Jammer want de zon schijnt, de kinderen maken al vijf minuten geen ruzie meer en karel staat te koken....

 

vakantiehangmat

 

 

18:30 Gepost door Moekemama in Vrije tijd | Commentaren (0) | Permalink | Tags: uitgeblust, moe, geen zin |  Facebook | |

12-07-07

Waarom Ewoud zo moe is...

 

Doodmoe na een dag paardenkamp:

dit is de reden:

paardenkamp 007

 

stappen, lopen, draf en galoperen naast een paard en dat voor meer dan 1 uur lang.. je zou van minder niet?

 

paardenkamp 014

 

Heide gallopeert helemaal alleen...

 

paardenkamp 010

 

Ewoud moest eventjes wachten hij was de 11 de man voor 5 paarden...

Maar hij trok donder helemaal tot ze wou draven...

20:45 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (0) | Permalink | Tags: paarden, moe |  Facebook | |