02-01-10

Een verhaal

voor 2010?

In de witte pracht van de sneeuw die de donkerte van de komende nacht verjaagd zijn we op wandel, met slee en wordt de kleine Mare voorgetrokken...

Een klein traditioneel blokje rond te Redu!

Plots bij het trekken van de slee  door - jawel de moekemama - roept mama zachtjes eerst en daarna heel luid, krachtig maar zo blij:

mama, mama kijk, kijk daar zie je het?

Wat Mare?

Daar is moeke Brenda ! Ze wijst naar de mooiste en helderste ster die aan de donkerblauwe hemel schitterend...

Ik slik...

Mama zie je het ?! Ze is echt daar...

Ik slik nogmaals en verdring de tranen

Maar met een hese stem zeg ik haar: ja, daar is ze! Ze heeft ons gevonden!

Terwijl ik worstel met heimwee, verdriet, gedachten en wensen voor Moeke Brenda roept Mare héél luid:

En nu moet je hard trekken hoor want ik ben de laatste....

Misschien is dit verhaal wel de essentie van 2010 voor ons en onze "kleinste" heeft met haar grote hart-verstand-gevoel ons daar toch maar eventjes op gewezen!!!

 Zie Uitleg. Door op de afbeelding te klikken   laadt u de versie met de hoogst beschikbare resolutie.

 

 Voor 2010:

Bemin, lach, leef, huil, geef warmte en liefde, geniet, wees jezelf, zoek geborgenheid, durf te "ontvangen" maar ook te "geven" maar vooral elke dag opnieuw!

12-05-09

Verdriet om

ons moeke Brenda...

haar 48ste verjaardag - op 10 mei - heeft ze niet gehaald.. Moeke Brenda is overleden vorige maandag 4 mei. Zachtjes inslapen was het niet want ze heeft gevochten tot de laatste minuut - als een leeuwin - tot haar kinderen haar vertelden Moeke ga maar, vertrek...

Onze wereld stond hier op zijn kop uit onmacht, boosheid, verdriet...

Kelly, Tom en Nicky verloren niet alleen hun moeke maar moe verloor haar dochter en haar 5 zussen verloren een zus, haar opvangkindjes hun moeke brenda en pavok verloor een fijne collega en een onthaalmoeke uit de duizend!!!

Zoveel bloemen, zoveel verdriet, zoveel mensen in de mis, zoveel tranen...

"you never walk alone..." daar werd met afgesloten: Brenda liep ook nooit alleen ze was altijd vergezeld door haar grote hart...

Brenda we gaan je hier zo intens missen !!!!

27-04-09

drukke

dagen met véél emoties

waren het hier...
Moeke Brenda stelt het écht niet goed en we trachtten de financiële kant te spijzen door verkopen, een benefiet avond maar evenzzer een strijkmarathon..pff alles goed om niet na te denken wat de toekomst gaat brengen. Als je dan misbegrepen wordt ondanks je inzet naar vermogen dan knap je even af... dinsdag en woensdag zat ik meer mijn bed in dan er uit ... Ik had zo'n verdriet en voelde me vooral leeg en misbruik! Je mag 12 uur werken doet er 30 en dat is nog niet genoeg voor niemand niet ... ze stellen steeds dat je tekort doet aangezien ze denken dat ik terug voltijds aan het werk ben terwijl ik niet wil vertellen dat dit eigenlijk niet kan: ik ben doodmoe van deze depressie en zoveel emoties die erbij komen. God ik had nooit gedacht dat ik me ooit zo zou kunnen voelene en zeker niet dagen of weken aan een stuk. Ik die een energiebrok ben of moet ik zeggen was...?!

Anderen noemen het een dipje maar deze week sprak ik met een lotgenoot en de gelijkenissen zijn zo groot en herkenbaar: van het niet inslaap kunnen vallen tot het nachtelijk ontwaken, het immense zweten, de vergeetachtigheid die je in verlegenheid brengt want ze is echt extreem, hartkloppigen waarvan je denkt mijn hart gaat het begeven, zo intens moe zijn dan zelfs slapen niet helpt - zelfs dagen aan een stuk niet - het zo weinig kunnen doen in vergelijking met anders en toch je niet tot beweging toe kunnen aanzetten .. het gedoseerd afwegen wat je wel en niet gaat doen om toch niet in panne te vallen - want de panne waarin je terecht komt is zoveel dieper dan voorheen
waardoor je weet dat je er nooit bovenop zal geraken want je bent zo moe...

164283235244324162c487c  ik mis de zon!

20-03-09

Moeke Brenda

en het leeghalen van hare opvang

we zijn donderdag al het speelgoed en het verzorgingsmateriaal, slaapdingen gaan leeghalen van haar opvang en dit na 20 jaar verzamelen...

waarom zul je vragen? Ons Moeke Brenda heeft vorig jaar longkanker overwonnen en was opnieuw gestart met de opvang gedurende 2 maanden. We kregen dan te horen dat de longen goed waren maar dat er uitzaaiingen waren naar het buikvlies.

Onze moeke Brenda zal nooit kunnen herstarten met de opvang... en dit was zo haar ding, zorgen voor die klein mannen...

Ze heeft dus een heel belangrijke stap moeten zetten: NOOIT meer opvangen van kindjes!

Diezelfde avond hadden we vorming voor onze ander moekes en vakes en we hebben hen de spullen te koop aangeboden..
Wat een solidariteit onderling!!! Ongeloofelijk hoe onze moekes en vakes invoelend zijn en willen helpen financieel want ons Moeke is alleenstaande met 3 kinderen..

En weet je wat misschien de 'beste' gedachte is: ons moeke Brenda is verdeeld onder alle onthaalmoekes en vakes met een stukje speelgoed of een verzorging maar ze blijft ondanks de uitkomst altijd onder ons en in ons hart verdeeld....