22-12-10

Oef 't is

gedaan de examenstress...

We zitten hier allen te genieten van een rustig ritme, uitslapen, computeren, géén druk van moeten alleen maar mogen en 't is eigenlijk al vakantie op zich...

Nu nog eventjes de valiezen vullen Mét druk want anders is er niets mee en dan zijn we terug op weg naar Redu voor een paar dagen met de ganse familie.. Weet je wat we er gaan doen: "komen eten" naspelen met de kinderen voor het gezamelijk verzamelen van sterren zodat we samen - eindelijk na jaren gezaag van mijn kant - naar Laveaux Saint Anne kunnen gaan om te genieten van een prachtig kasteel met als thema : de jacht!

Ook al is 't er druk met 10 kleinkinderen en de 6 kinderen van ons tati en pepe 't blijft iets mooi om te doen.

Mare droomt van Redu omdat ze dan bij haar grote zussen op een kamer mag liggen want ze houden dit maar een nachtje vol en dan komt ze lekker bij mama en papa liggen hihi

17-08-08

Weg,

alle vier...

Om mama te ontlasten zodat ze kan slapen...

MAAR ze gaan bij ons Tati en Pépé naar hun jaarlijks uitje in de Redu en dit voor zo'n heerlijke 4 dagen. Mijn zus haar drie oudste zijn daar ook dus das 't huisje vol met super plezier en super warmte van de grootouders... vakantie hoeft niet meer te zijn niet?

100_3685

Karel brengt en haalt ze ... en ik zit thuis... te rusten...

Het is voor 't eerst dat Mare 3 nachten van thuis zal weg zijn...
de laatste van de vier die uitzwermt....

zweden 15 juli 2008 024

ze worden groot....

17:00 Gepost door Moekemama in Liefde | Commentaren (2) | Permalink | Tags: ziek, vakantie, redu, pepe, tati, plezier |  Facebook | |

31-01-08

Wat verscheen er op het net? Papé !!!

Gaby Desmyter open u, dichter

  

Lierde en Geraardsbergen hebben niet alleen een gemeenschappelijk lokaal politiekorps maar ook mensen met meerdere talenten. Hierbij denk ik meteen aan Gabriël Desmyter.

 

Gabriël Desmyter, maatschappelijk assistent, werd in 1945 geboren in het West-Vlaamse Geluwe waarna hij zich vestigde te Lierde.

 

In 1976 ontdekte hij Redu en bracht er sedertdien jaarlijks zijn vakanties door. Hij zag hoe het dorp er leegliep, de bakkerij en kruidenierswinkels verdwenen en hoe zijn kinderen er onbekommerd konden ravotten op straat – behalve op zondag toen de dorpsbewoners naar de kerk gingen. Zo zag hij ook de gedaantewisseling van Redu bij het ontstaan en de evolutie als boekendorp. Maar bovenal werd hij verliefd op zijn natuur, de bossen, de veldbloemen, de “dorps-adem”, het “dorps-licht”, het plattelandsleven en dit, wandelend door de seizoenen heen.

 

Als doorwinterd fotograaf legde hij het een en ander vast met veel oog voor details en sfeer. Ter gelegenheid van diverse fotosalons stelde hij, in groepsverband, zijn werk (en Redu) voor. Zo o.m. in Haaltert (1977), Aalst (1981 en 1991), Ninove (1985 en 1994) en Lierde (1996).

 

Ook als schrijver, dichter komt hij naar buiten. In zijn eigentijdse teksten en poëzie hebben licht, warmte, ‘graag zien’ en welzijn een zeer voorname plaats. Hij publiceert geregeld in diverse tijdschriften uit de welzijnswereld: het ASO-Berichtenblad, WeLZo, de WeLIets, Van zijn hand (samen met P. Dauwe) verscheen: het boek : “Onuitgegeven brieven uit Welzijnsland” (1995), de poëziebundel “Letterkeer  (2000) waarin foto’s én poëzie elkaar de hand geven. Hij ontving de Prijs van de Lierdese Cultuurraad (2003) en stelde in 2007 foto’s en gedichten tentoon n.a.v. de Gedichtendag 2007 in Lierde.

 

Als welzijnswerker leerde Gabriël kijken naar mensen en situaties. Hij schreef altijd al een tekstje of gedichtje voor zijn lief Rosanne met wie hij huwde. Ook bij plezante en droevige gebeurtenissen schreef hij een passend gedicht.

 

Vrij snel besefte hij dat schrijven hem achtervolgde, in die mate zelfs dat hij ’s nachts opstond om wat in hem opkwam te noteren. Daar bleef het echter niet bij. Bij elke gedicht ging hij op zoek naar een passend beeld of foto. Zo groeiden zijn composities waarbij woord en beeld intens op elkaar inspelen.

 

Gaby (zo noem ik hem graag) is mijn favoriete dichter uit de streek. Wat hij schrijft getuigt van een doordacht en doorvoeld gedachtegoed. Ze lijken spontaan te zijn ontstaan maar ik geloof dat zijn talent hem noopt tot het neerzetten van een gedicht dat zuiver is en klatert als een beek. Bovendien beschikt hij over een rijke en tinkelende woordenschat.

Neen, ik steek mijn bewondering voor Gaby niet onder stoelen of banken. Zeg nu zelf, zijn foto’s zetten aan tot zelfreflectie en tot lezen, zo ook de bondigheid van zijn gedichten. Gaby’s gedichten lezen is genieten en zacht vloeien door zijn woordenstroom.


 

   

 

Foto: © Gaby Desmyter

   

De jaren open dichtgeknoopt

terzelfdertijd.

Op stutstengel gezet

voor d’eeuwigheid onbestendig.

 

De dorens van de dag vergeten.

Zeeploos de klimpaal

reikend tot in hemels

van elkaars uitgestreken strijkerslicht.

 

© Gaby Desmyter

 Weten jullie wie dit is? Onze Papé en daar zijn we hier zo fier op !!

20:00 Gepost door Moekemama in Liefde | Commentaren (1) | Permalink | Tags: gedicht, pepe, opa, geraardsbergen, roos, liefde, plezier, dochter |  Facebook | |