02-01-10

Een verhaal

voor 2010?

In de witte pracht van de sneeuw die de donkerte van de komende nacht verjaagd zijn we op wandel, met slee en wordt de kleine Mare voorgetrokken...

Een klein traditioneel blokje rond te Redu!

Plots bij het trekken van de slee  door - jawel de moekemama - roept mama zachtjes eerst en daarna heel luid, krachtig maar zo blij:

mama, mama kijk, kijk daar zie je het?

Wat Mare?

Daar is moeke Brenda ! Ze wijst naar de mooiste en helderste ster die aan de donkerblauwe hemel schitterend...

Ik slik...

Mama zie je het ?! Ze is echt daar...

Ik slik nogmaals en verdring de tranen

Maar met een hese stem zeg ik haar: ja, daar is ze! Ze heeft ons gevonden!

Terwijl ik worstel met heimwee, verdriet, gedachten en wensen voor Moeke Brenda roept Mare héél luid:

En nu moet je hard trekken hoor want ik ben de laatste....

Misschien is dit verhaal wel de essentie van 2010 voor ons en onze "kleinste" heeft met haar grote hart-verstand-gevoel ons daar toch maar eventjes op gewezen!!!

 Zie Uitleg. Door op de afbeelding te klikken   laadt u de versie met de hoogst beschikbare resolutie.

 

 Voor 2010:

Bemin, lach, leef, huil, geef warmte en liefde, geniet, wees jezelf, zoek geborgenheid, durf te "ontvangen" maar ook te "geven" maar vooral elke dag opnieuw!

08-10-09

ik voel met zò geraakt!

een telefoontje van de gon-juf

na de vele mailtjes aangaande afspraken die moeilijk worden nagekomen, een paar overleggen... een klassenraad verder!

We hebben zo intensief met het ambulant team de overdracht besproken, bekeken wat kon en niet kon, de sterke punten van Eowud aangehaald maar evenzeer zijn beperkingen. Na de voorstelling van Ewoud op de klassenraad en zijn eerste rapport komt al de vraag van de leerkrachten uit: wordt hij niet "over-begeleid"!!!

Grijs haar, een nacht vol tranen, een gon-juf die de boodschap bracht en naar mijn intuitie ons niet volgde maar steeds maar bleef verklaren dat hij het goed deed en geen hulp nodig had.... ik heb er dus maar een fles wijn op gekraakt want ik was gekraakt: een over-bezorgde moeder die goede punten wil voor haar zoon!!!! Terwijl we alleen een school zoeken die hem een goed eigenwaarde gevoel kan geven zodat hij zelfvertrouwen kan krijgen en zijn weg zal vinden! Dat zijn Iq ook meespeelt in het geheel dat is volgens hen blijkbaar naast de kwestie....

Toemetoch: hoe moet ik dit toch duidelijk maken: ja inderdaad ieder gegeven op zich is niet zo erg maar maak eens de optelsom: DCD, hypotoon, dysorthografie, dyslexie, dyscalculy, ADD en dan verschillende allergiëen. Er zijn kinderen die tilt slaan bij één van deze diagnose hij heeft er wel 5!!!! Is er dan niet niemand die het totaalbeeld ziet?

Ben ik overbezorgd omdat ik wil dat hij geen faalgevoel krijgt? Dat hij voelt dat hij vooruit kan en dat hij is wie hij is?

Weet je dat ze toch maar op de school willen uitproberen op de school of hij geen blokfluit kan spelen terwijl hij een motorische handicap heeft !!!!

En dan zeggen ze tegen me: je moet dit relativeren, er zijn zoveel verschillen.

IK wil dit NIET relativeren: kijk naar mijn kind zijn kunnen en hou rekening met zijn beperkingen zonder ze steeds in vraag te stellen....

Toemetoch ik word daar zo moe van!

En nu?!

22-02-09

Een bloem

kreeg ik deze morgend van Ewoud: een schitterende orchidee....

Ewoud had papa geholpen om de "goede keuze" te maken en dit is schitterend gelukt....
Toen ik hem vroeg waarom kreeg ik het antwoord: omdat jij zo lief bent en zoveel voor ons doet en wij daar bijna niets voor terug doen.... je voelt het al ik kreeg een krop in mijn keel...zeker omdat ik een heel slechte dag had.

Om 2h 's nachts maken 2 tieners me wakker omdat er een spin in hun kamer zit en of ik deze wil dooddoen?

Om 6h30 word ik wakker en hoop me bij karel te kunnen nestelen en ik val terug in slaap...

Ik kom wakker in een wolk in mijn hoofd... ik had mijn medicatie 2 dagen per toeval gemist en voel me verschrikkelijk.... tranen rollen over mijn wangen, niets kan ik verdragen, maak ruzie over een onnozelheid en loop te mopperen, te mopperen ... ik voel me zo onbegrepen en heb terug zoveel verdriet!

Uiteindelijk besluit ik mijn bed in te kruipen want het enige dat ik kan zeggen is dat ik moe ben maar 't is Lieze die luistert en me dit voorstelt.... Om 9h30 erin en pas om 18h eruit... slapen, slapen.... een bloemetje krijgen en terug eruit want Meter Anke komt nieuwjaren...Lieze voelt me haarscherp aan en zegt dat ze het wel zal regelen.... de schat: we staan de laatste dagen heel dicht bij elkaar - behalve om 2 uur 's nachts om een spin dood te doen...

Ik voel dat ik me moet verontschuldigen voor mijn moe-zijn maar Karel haalt aan dat ik gewoon beter in mijn bed moest kruipen in plaats van vanalles te proberen dat toch niet gaat....

pfff... een depressie is zo vermoeiend, ik dacht dat ik er al beter voor stond maar blijkbaar heb ik die verdomde pillen nog altijd nodig... wat een schril kontrast met vrijdagavond.....

we zien wel zekers?

een schilderij van Van Gogh

06-08-08

Hoe snij je

Ajuin zonder te huilen?

100_3676


Zie hier lieze haar oplossing: mét een zonnebril!
Nu enkel opletten dat ze niet in haar vingers snijdt! hihi

17:45 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (3) | Permalink | Tags: ajuin, ui, tranen, huilen, zonnebril, vingers, snijden |  Facebook | |

15-04-08

zwaar hoofd

Deze morgend opgestaan met een hoofd vol wolken, een droef hart en gewoon géén energie meer...

Opgebrand? Misschien maar ik heb nergens echt zin in, de tranen staan me meer in mijn ogen en ik weet niet echt waarom! Alles is écht teveel, ik bots overal tegen aan en 't is net of iedereen alles wil van me... ze "vragen" me leeg....'t is precies nooit genoeg en ik geef maar en maar en nu is't op....

Komt het ooit terug? Ik ben zo moe....

20:30 Gepost door Moekemama in Algemeen | Commentaren (4) | Permalink | Tags: moe, op, vragen, leeg, woken, hoofd, hart, droef hart, tranen, energie, ogen, teveel |  Facebook | |

14-04-08

Oef... werkenweek

Wat een helse weekenden zijn het hier al geweest...

Opendeurdagen, véél babbelen, véél herkenning van mensen en kinderen met dezelfde problematiek, dézelfde vragen, dézelfde weg dit afgelegd wordt, dézelfde fouten die gemaakt worden... Je zou er soms gek van worden...

Wat me misschien nog het meest ergert is dé starheid van gedachten ... de weinige empathie dat er is bij de mensen maar ook dat anders zijn wordt gezien in de kontekst van slechter en beter... terwijl anders zijn gewoon niet meer en minder is maar gewoon "anders"!!!

Blijkbaar verwacht ik teveel.... Of ben ik een dromer?

Gisteren kreeg ik de opmerking van steeds het positieve te zien in de situatie, humor te ontdekken in een verhaal... maar wat kan ik anders? Huilen doet alleen maar mijn hart en positief de dingen benaderen da's 't enigste wat ik kan proberen om verandering te brengen... De tranen zitten van binnen en 't schrijnende verdriet knaagt aan mijn hart zeker als je weet dat mijne Karel me niet verdrietig kan zien,
daar gaat hij aan kapot.... en dat wil ik niet!

11:24 Gepost door Moekemama in Liefde | Commentaren (0) | Permalink | Tags: verdriet, hart, positief, tranen, empathie, humor, dromen, hopen |  Facebook | |

04-01-08

Rook...

een microgolf!

Lieze wou eventjes het kersenpittenkussentje opwarmen van Marie. Ze vergat echter dat dit een superklein kussentjes is in verhouding met het nekkussen van papa... 2 minuutjes misschien wel niet genoeg....?!?

De rook slingerde uit de micro naar boven en de geur heeft een kriebelend gevoel. Tot je het kussentje zag: verbrand.... en twee tieners met tranen in hun ogen - van de rook?

kerstlijnsneeuwpop

22:36 Gepost door Moekemama in kinderen | Commentaren (2) | Permalink | Tags: rook, vuur, microgolf, kersenpitkussen, tieners, tranen, ogen, verhouding |  Facebook | |

09-10-07

Opnieuw wachten....

Terwijl we gehoopt hadden om al verder te staan is het terug wachten geblazen...

Gisteren morgend met Ewoud naar de kinderneuroloog om te bevestiging van de diagnose DCD te krijgen...
Conclusie van een uurtje op consultatie is spierzwakte in zijn handen voornamelijk in zijn ring en pinkvinger, verkorte beenspieren.... geen uitspraak maar wel bloedonderzoek om spierziekten uit te schakelen en een NMR op 31/10. Dus jawel WACHTEN opnieuw tot 7/11/07 voor de uitslag...

Naar concentratiestoornissen vindt ze het moeilik om te spreken van een primaire op basis van een test die ze voor zich had. Ik ga dus als de wind de andere testen opsturen.... potjandorie al die onzekerheid en niemand die zich uitspreekt... er wordt nu zelfs gesproken van een autisme spectrum stoornis daar hij aanwezig was en alles had gehoord wat er gezegd werd. Volgens haar zou het eerder een vorm van niet kunnen filteren zijn van gedachten.... Karel en ik ervaren dit toch wel anders: zijn wandelen in zijn hoofd is dat door teveel prikkels? Of zich eventjes afsluiten ? Anderzijds als hij geconcentreerd zijn huiswerk wil maken dan mag er géén geluid zijn of hij is gestoord in zijn denken.... Ligt dit aan de DCD of ligt dit concentratiestoornis of ligt dit nu aan het niet uitschakelen van prikkels? pfff ik wil vooruit!!! Ik wil een diagnose zodat ik hem kan helpen verder te groeien als een fijne vent mét rechten en extra kansen...

Waarom is er niemand die dit wat coördineert? Wij zijn geen dokters, weten niet zoveel alleen maar onze ervaringen... en hangen zo af van het oordeel van een ander.... Als ouders hebben we soms nu al de "naam" van te willen dat er iets is met ons kind terwijl hij uit zoveel dingen uitvalt. Op zich zijn het kleinigheden maar als je ze optelt en bij elkaar ziet dan is het om stijl van achterover te vallen.... Hij doet het toch maar; maar zijn tranen zijn dan ook zeer bitter en komen van zo diep.... Die zijn er voor mama en papa niet ?

Sorry de mist zat eventjes voor mijn zon.... we moeten vooruit niet?1491492135_53477b3b1b

 

Mijn klimmende bomen ventje

10:45 Gepost door Moekemama in DCD | Commentaren (0) | Permalink | Tags: verdriet, mijn, help, bomen, vooruitgaan, autisme, dcd, tranen, onderzoeken, wachten, uitslag |  Facebook | |